Goedemorgen. Hebt u ontbeten? - Goedemorgen. Ja, bedankt.
Ik heb wat champignons geplukt. Zal ik ze bakken?
Nee, bedankt. Ik heb geen honger meer.
Bedankt. - Oké. Prettige dag.
Nu ik eraan denk...
hebt u paarden in het hotel? - Nee, geen paarden.
Ach zo.
Ik heb foto's op uw site gezien.
Ja, dat klopt. In de buurt zijn er veel wilde paarden.
Eigenlijk is het om de site wat mooier te maken.
Goedemorgen, M. Aydin.
Waar heb jij gezeten? - Ik ben hier.
De klant wil ontbijten en er is niemand.
Waar is Hidayet? - Ergens in de buurt.
Zal ik uw koffie maken, M. Aydin?
Wilt u uw koffie?
Ik heb champignons gevonden. - Waar?
Is Nihal al op?
Mevrouw Nihal is vroeg opgestaan. Ze heeft al ontbeten.
Is ze in haar kamer? - Ik weet het niet. Ik denk het.
En is Necla al op? - Mevr.. Necla is nog niet beneden gekomen.
Goed.
Breng de koffie naar mijn bureau.
WINTER SLEEP
Doen de honden niks? - Geen zorgen, M. Aydin.
Ekrem!
Het paard dat ik voor u ga vangen is het sterkste ras in Turkije.
Komaan, ik heb ervoor 600 lira gezien. - Hoe oud waren ze?
In welke staat waren hun benen, hun pezen?
En hun longen, hun hart? U weet er niks van.
U gaat er een kopen en later hebt u er spijt van.
U betaalt er 500 voor en verkoopt het door voor 300.
Ik ga voor u een jong, stevig paard vangen.
Het zal u heel uw leven gezelschap houden.
Wat wilt u nog meer?
Kunnen we de kleur kiezen? - Natuurlijk.
Er is keuze.
Ik moet enkel de hoeven controleren om zeker te zijn dat hij stevig is.
Twee jaar geleden heb ik 'n paard gevangen.
Ik heb het laten meedoen aan de uithoudingsrace van de Jockey Club.
Hij heeft de 80 km gewonnen.
De jongens lachten ermee: 'Het lijkt wel een ezel. '
Ik heb hen gezegd: 'De ezels begeleiden de kamelen!'
De Anatolische paarden.
Het had 45 minuten voorsprong. Ze stonden versteld.
45 minuten. - Er waren 27 paarden.
Het zijn de paarden van onze voorouders. Ze zijn mooi en sterk.
Wanneer kunnen we dat doen?
Wanneer ik tijd heb en het weer het toelaat.
Volgende week? - Als de modder opgedroogd is.
Ik hou u op de hoogte.
Heeft de andere betaald na de waarschuwing?
Nee, M. Aydin, nog altijd niets.
De advocaat zegt dat we hem met de klacht erin twee maanden kunnen uitzetten.
Hoe dan?
De wet is in het voordeel van de huurders.
Dat weten ze helemaal niet, M. Aydin.
Ze hebben zelfs geen advocaat, denk ik.
Soms denk ik dat, familiaal erfdeel of niet...
ik alles maar moet verkopen.
Ze weten dat je te goed bent, en daarom betalen ze niet.
Want dat bestaat hier niet, slechte betalers.
De huur niet betalen...
Kom op, Hidayet, wat kan ik anders doen?
En hoezo te goed?
Ik doe ze een proces aan. Wat kan ik anders doen?
Eigenlijk zijn er veel dingen die u kunt doen.
Hoe dan ook...
Kleine Smeerlap!
Kom hier!
Sta op.
Hou je stil of je krijgt een klap.
Wat is er gebeurd? - Ik heb hem te pakken.
Waarom is hij kletsnat? - Hij is in het water gevallen.
Hij wilde over de beek springen, maar hij is uitgegleden.
Heeft hij zich bezeerd? - Nee, hij is gewoon nat.
Waarom heeft hij met die steen gegooid?
Hij is kletsnat, laten we hem terugbrengen voor hij kouvat.
Ik zal het u uitleggen, M. Aydin.
Oké.
Stap uit.
Ik ga even met hen spreken. - Oké.
Hamdi hodja!
Ga naar binnen.
Hallo.
Wat is er'? - Niets.
De jongen is in het water gevallen, en we brengen hem terug.
Waar is dat gebeurd? - Vlakbij Issiz.
Hij is uitgegleden toen hij over de beek wilde springen.
Wat deed hij daar'?
Hij had zich verstopt en zat onze auto op te wachten.
Hij heeft met een steen gegooid en de ruit vernield.
Ik kon nog net het stuur vasthouden en remmen om een ongeval te vermijden.
Mijn zoon Ilyas? - Ja.
De ruit vernield met een steen? - Je kunt het zelf zien.
Hoe kan een jongen een ruit vernielen met een steen?
Zeg jij het maar, Ismail. Het is tenslotte jouw zoon.
Hou op met die onzin.
Wat wil je? - Wat ik wil?
Daar is de ruit. Aan jou om dat uit te leggen.
Dat is toch niet niks. We zijn bijna van de weg afgeraakt, Ismail.
Mag ik niks zeggen? Heb ik ongelijk?
We zullen ervoor betalen. - Hel is geen kwestie van geld.
Roep je zoon en vraag wat hem heeft bezield.
Hij wil niet met ons praten.
We hadden wel dood kunnen zijn door die verdomde steen.
Dit is ernstig, Ismail.
Ilyas.
Kom hier.
Heb jij die steen gegooid?
Was jij dat?
Ilyas. Heb jij die steen gegooid?
Ga naar binnen.
Dat was niet nodig.
Je moet ook niet overdrijven.
Maar het is belangrijk. Daarom spreek ik er met jou over.
Hidayet.
Zo, tevreden nu? Voelt u zich beter nu?
Een oorvijg voor een vernielde ruit? Is dat voldoende?
Of roep ik hem terug voor nog meer'?
Wat is eraan de hand, Ismail?
Hidayet?
De jongen is in het water gevallen en we hebben hem teruggebracht.
Maar het wordt niet goed opgenomen.
Ilyas heeft hun ruit vernield.
Hun ruit? - Ja.
Ze willen dat we ervoor betalen. - Heb ik dat gezegd?
Ik heb gezegd dat ik hem heb teruggebracht zodat hij geen kou zou vatten.
Het is goed.
De ijskast en de tv in beslag nemen voor de huur. Is dat niet genoeg?
Geven jullie de jongen de schuld?
Ismail, begin zo niet. - Wat?
Geen gelul. - Wat voor gelul?
Ismail, maak me niet kwaad... - Wat heb jij?
Rot op! - Wat zeg je?
Hou op met die onzin.
Je komt bij mij thuis ruzie maken? Wie denk je wel dat je bent?
Ik heb hier geen tijd voor... - Laat me los, Hamdi.
Ismail!
Kom hier, zeg ik!
Maak het niet erger.
Ismail, ik praat tegen je.
Laat me los. Ik maak hem af, de Smeerlap.
Stop daarmee!
Ik krijg hem wel te pakken, de klootzak!
Ik ga je leven tot een hel maken!
Maak dat je wegkomt, schijtlaars!
Vloek niet, klootzak! - Hou je kop!
Ismail, genoeg zo, naar binnen.
Kom hier!
Loop naar de hel!
Breng hem naar binnen.
Wat een idioot... - Stap in.
Je gaat in tegen een dronkelap.
Hij bleef maar vloeken.
Ik ga kijken.
Rammelbak.
Hidayet, het spijt me echt.
Ik ben net zo geschokt als u. Ik heb er geen woorden voor.
Wat gebeurt er'?
Wat is dit circus? Daar kan ik niet bij.
Zonder jou zou hij dit niet durven.
Nee, de kapotte ruil zullen we betalen.
De huurachterstand ook, zodra we kunnen.
We zijn het niet vergeten. Ik zal u zelf komen betalen.
We hebben het wat moeilijk nu.
Daarvoor zijn we niet gekomen. Dat is iets anders.
We betalen onze schulden altijd. De vader van M. Aydin wist dat.
Hij heeft nooit klachten gehad over ons.
We schoten goed met elkaar op.
U had dit niet hoeven doen en ons de schande kunnen besparen.
Denk je niet, Hidayet? We hebben onze waardigheid.
Stop daarmee, Hamdi.
We hebben maanden niks gezegd.
Moeten wij ons verantwoorden?
Het is goed, Hidayet.
Maar om dan direct een deurwaarder te sturen...
U had met ons kunnen praten.
Communicatie heet dat.
Hidayet, we gaan.
Hebben we niet met elkaar gepraat?
Hoe vaak heb ik met je gepraat, Hamdi?
Heb ik met je gepraat of niet?
Ik heb het hem duizend keer gezegd. - Genoeg. Regel dat later maar.
Hebben we niet gezegd dat het in orde zou komen?
En? Is het in orde? Is het in orde, Hamdi?
Kom, het is goed. - Nogmaals mijn excuses, M. Aydin.
Ik ga die ruil voor u betalen. Ik kom zelf om ze te betalen.
Dat zien we later wel. Geen probleem.
Ik doe het zo snel mogelijk. Ik kom naar u wanneer het u uitkomt.
Maak u geen zorgen.
Je verliest tijd alleen maar. - Uitschot is het.
Nogmaals mijn excuses. - Een nietsnut.
Oké, tot ziens.
Goede reis.
Klootzak, stomme lul...
Fatma, kom kijken.
Wat is dat? - Wat denk je?
Zet dat neer.
Pak aan. Zet neer.
Waar moet ik ze zetten? Achteraan, op het terras.
Pas op, breek ze niet.
Voorzichtig.
Geef hier. - Het gaat wel.
Ik ga de ruit laten vervangen. - Oké.
Nog iets?
Nee.
Neem ik een originele of een gewone?
Waar ga je een originele vinden? - Nergens.
Daarom vraag ik het. - Hé?
Doe maar, Hidayet.
Hebben we gasten? - Levent, de leraar, is er.
Hebben ze thee gedronken? - En nu willen ze koffie.
Hallo.
Hoe was de wandeling? - Goed.
Hebt u nog iets nodig? - Nee, bedankt.
Hebt u honger'? - Nee, bedankt.
Wat ben je aan het doen? - Niet veel.
Thee voor mijn broer.
Dat is vriendelijk.
Gelukkig dat jij er bent.
Het is salie, geen lindethee. - Dat is goed.
Werk maar verder. Ik ga wat tijdschriften lezen.
Oké.
Schrijf je je editoriaal?
Dat probeer ik.
Ik heb dat van vorige week gelezen.
Ik vond het goed.
Welke?
Over het verlies van het esthetisch gevoel in de dorpen van Anatolië.
Dat was goed.
Hoe kom je altijd op interessante ideeën?
Vond je het echt goed?
Ja, het was goed.
Zie je, het is geen kwestie van geld.
Er is altijd armoede geweest
Zelfs drie olijven kunnen mooi op een bord worden geplaatst.
Of uit een zak genomen worden.
Ik weet wat je wilt zeggen.
We zijn bij onze huurder, de hodja, geweest
Ja?
Je had de rommel moeten zien, echt een rotzooi.
Ben je binnen geweest? - Nee, alleen in de tuin.
Het huis ziet er niet uit.
Er woont nog wel een vrouw.
Maar toch, voor een geestelijke...
Hij moet het voorbeeld geven aan de gemeenschap...
proper en onberispelijk zijn.
Wie is het? Ken ik hem? - Nee.
Een oude huurder, uit de tijd van onze vader.
Ik zou hem niet herkennen op straat.
Een louche, miserabele figuur.
Ik weet niet.
Geestelijken moeten toch het voorbeeld geven, niet?
Vooral op het platteland.
Misschien moet ik daarover schrijven.
Ik erger me als ik eraan terugdenk.
Ja, schrijf over wat je wilt.
Maar zou je niet beter schrijven voor een grote krant...
in plaats van dat kutblaadje?
Al die moeite die je doet...
Ik heb niet de indruk dat ik moeite moet doen.
Ik zie je de hele week op je computer tikken.
Ik vind...
Als je me die krant niet had gegeven, zou ik zelfs niet weten dat ze bestond.
Dat bedoel ik.
Ik geef niks om de grote kranten.
Mijn rijk is klein, maar ik ben er wel koning.
Maar wie leest die krant?
Wie koopt ze?
Het spijt me, beste Necla, ik ben het er niet mee eens.
Helemaal niet.
Ik krijg soms brieven van lezers...
die me steunen in wat ik doe.
Ondanks al mijn moeite, zoals jij zegt...
vind ik dat het de moeite waard is. Gisteren bijvoorbeeld...
Ja, maar soms zie ik op internet dat heel slechte auteurs...
de hemel in worden geprezen.
Iedereen heeft z'n kleine fanclub.
Je moet dat niet serieus nemen.
Het kan in ieder geval geen referentie zijn voor jou.
Schrijf maar verder, ik wil je niet afleiden.
Ik ga daar zitten, op mijn gemak.
Niet makkelijk om hier te komen met die modder.
Wil je geen grind leggen?
De toeristen vinden het goed zo, heel natuurlijk.
Ik zeg niet dat je asfalt moet leggen. Grind is ook natuurlijk.
Ik zou de helft van m'n klanten verliezen met grind.
Er komt al niet veel volk in de winter...
Natuurlijk, met die modder!
Dan schrikt hetze maar af. Een plek als dit verdient dat.
Een sprintje? - Oké.
Klaar'? - Ja.
Ben je dikker geworden? - Wat?
Ben je dikker geworden? - Helemaal niet.
Mijn buik is geëmancipeerd, hij luistert niet meer naar mij.
Kijk uit, laatje niet gaan. Waarom niet?
Ik heb mijn vrouw begraven. Ik ben helemaal alleen.
Jij zou je zorgen moeten maken, met zo'n jonge en mooie vrouw.
Straks gaan ze je nog vragen of Nihal je dochter is.
Zo slecht zie ik er toch niet uit.
Heb je je hoofd al eens bekeken?
Er is iets...
Ken je Garip, het dorp naast jou?
Ja, maar ik ben er nog nooit geweest.
Dat doet er niet toe.
Een meisje van een vereniging heeft me geschreven.
Normaal besteed ik geen aandacht aan die dingen.
Maar ik was erdoor geraakt, geen idee waarom.
Het is misschien de leeftijd.
Ik vraag me af of ik het serieus moet nemen. Ik wil je mening horen.
Vraagt ze een gift? - Niet veel.
De vraag is...
Kom binnen, Fatma.
om te weten of ze oprecht is of dat ze iets anders wil.
Jij bent psycholoog.
Jij kunt tussen de lijnen lezen, dat weet ik zeker.
Dat wilde ik je vragen.
M. Aydin, waar moet ik uw thee zetten? - Op de tafel.
Laat de brief eens zien. - Hij staat op de computer.
Lees hem eens voor. - Oké.
Bedankt, Fatma.
Dit is iets voor Nihal, liefdadigheid. Zal ik haar bellen?
Ja, als je wilt.
Dat zou goed zijn, hč? - Ja.
Als ze tijd heeft...
Nihal?
Ik zit hier met Suavi te praten.
Kun je even komen?
We hebben jouw oordeel nodig.
Ja, op mijn kamer.
Oké, tot zo.
Ze komt eraan.
Suavi, hoe gaat het? - Heel goed. En met u?
Goed, bedankt. Dat is lang geleden.
Alles goed? - Ja, hoor.
Ik kom mijn boerderij niet meer uit. Wat voor problemen zou ik hebben?
En wat doet u zo al?
Het leven gaat z'n gewone gangetje.
Deze keer moet u me het geheim van uw eeuwige jeugd en schoonheid onthullen.
Dat is heel vriendelijk, bedankt.
En uw dochter, komt ze u soms bezoeken?
Af en toe.
Toen ze was afgestudeerd en toen haar moeder is gestorven.
Dat is alles.
Nog altijd in Londen? - Ja.
Waarom gaat u niet bij haar wonen?
Ik? Hemel nee.
Ik kan haar Engelse man niet uitstaan die op alles 'Oh, lovely' zegt.
U overdrijft...
Ik resumeer even voor Nihal. Suavi is al op de hoogte.
Ik heb onlangs een brief gekregen.
Van een jonge vrouw die naailes geeft in een plaatselijk dorp.
Om kort te gaan, ze vraagt hulp.
Ik weet niet wat ik ervan moet denken en wil jouw mening horen.
Hulp om wat te doen?
Ik heb de brief hier, zal ik'm voorlezen?
Ja, doe maar.
Oké, ik lees hem voor.
Eens kijken...
Hier is hij.
'Geachte M. Aydin.
Ik wil eerst en vooral zeggen dat ik u bewonder...
en elke week uitkijk naar uw editoriaal in onze krant De Stem van de Steppe...
om te genieten van uw goedheid en uw gedurfde ideeën.
Wij, de leerkrachten van het technisch instituut...
zijn bijzonder trots dat zo'n belangrijk iemand... '
enzovoort. Dit sla ik over.
Ik ga hier verder:
'Onze groep leerkrachten wil een klein gebouw laten zetten in ons dorp Garip...
om de vrouwen van het dorp te leren naaien en schrijven.
De burgemeester heeft ons zo veel mogelijk gesteund.
Maar ondanks onze inspanningen en door een gebrek aan middelen...
is de bouw nog altijd niet afgewerkt.
De prefectuur heeft onze vraag om hulp afgewezen.
We zijn aan ons lot overgelaten in de steppe...
met onze goede voornemens en onze hoop.
Toen we een oplossing probeerden te vinden dacht ik aan uw artikel:
Bloemen van de Steppe.
Het leek alsof u het voor ons had geschreven.
We hebben het herlezen met tranen in de ogen.
Het is niet mijn bedoeling medelijden op te wekken.
Ik schaam me er niet voor...
een man met uw aanzien om hulp te vragen...
voorde verschoppelingen van deze dorre grond...
waar ik geboren ben en trots op ben.
Ik vraag niet veel van uw tijd.
We weten dat u connecties hebt met de rijke mensen uit de streek...
en met de overheid.
U hebt ook relaties tot in Istanboel.
Daarom schrijven we u.
We willen u bedanken, wat uw antwoord ook mag zijn.
Met de meeste hoogachting. '
Zo.
Dat is het.
Ik weet het niet...
Hel lijkt een goed meisje, intelligent, met goede bedoelingen.
Ze is idealistisch, volhardend, moedig.
Ze verdient hel om geholpen te worden. Vinden jullie niet?
Nihal?
Eerlijk gezegd...
Ik vind van niet.
Ik krijg elke dag zulke mails.
Oké.
Maar wat precies bevalt je niet?
Wel, het is een luxe om daarvoor een gebouw te zetten, niet?
In een godvergeten gat...
Normaal zoekt de burgemeester een plek voor hen...
die ze dan inrichten en dat is het.
Ik vind dat ze te veel vraagt.
Zelfs de prefectuur hen niet helpen.
Als we ons baseren op de logica van de overheid...
Ik weet het niet.
Wat vind jij, Suavi?
Wat moet ik zeggen?
Kunnen jij, ik en de andere notabelen uit de buurt ons niet verenigen...
om ze te helpen?
Aydin, zie ik eruit als een notabele?
Alleen mijn buik heeft die status. En die is geëmancipeerd!
Maar toch...
Jouw reactie verbaast me, Nihal.
Waarom?
Omdat...
Dankzij jou lijkt deze plek meer op een NGO dan een hotel.
Wat wil je daarmee zeggen?
Wel...
Waarom jij, een geboren filantroop...
die de kleinste scholen uit de regio heeft geholpen...
deze vraag zo resoluut afwijst. Ik begrijp het niet.
Er valt niets te begrijpen.
Het is een kwestie van prioriteit.
De basisscholen hebben lekkende daken, kapotte vensters.
Kinderen dragen handschoenen in de les.
Het lijkt me logisch om daar te beginnen, niet?
We proberen al maanden geld in te zamelen...
maar dat heeft je nooit geďnteresseerd.
En nu begin je plots vrijgevig te worden.
Ik verwacht mensen, ik moet gaan.
Suavi, kunt u even langskomen voor u vertrekt?
Natuurlijk.
Dan groet ik u nog niet.
Tot zo dadelijk.
Weetje wat ik denk?
Ellende, armoede, dat zijn natuurrampen.
De wil van God, in zekere zin.
Je kunt je niet verzetten tegen het lot.
Maar God heeft ons intelligentie gegeven om die rampen te bestrijden.
Dat is waar.
Dat is waar...
maar toch zijn er mensen die daarvoor op aarde zijn.
Je moet ze hun werk laten doen.
Jij bent een creatieveling, een kunstenaar.
Waarom ga je je hiermee inlaten?
Hou je bezig met je eigen werk.
M. Aydin, Hamdi is hier.
Wie is Hamdi? - Hamdi hodja, de imam.
Ik ga. Je kunt hem hier ontvangen. - Blijf nog even.
Ik heb veel dingen te doen. Werk op de boerderij.
Ik loop met Suavi mee. Je mag de hodja hier installeren.
Oké.
Welkom, Hamdi hodja. - Dank u, M. Aydin.
Je had je schoenen mogen aanhouden. Het is hier niet erg schoon.
Ze zaten onder de modder. Het is beter zo.
Ik ga pantoffels voor je halen. - Laat maar.
Een minuutje. De vloer is koud.
Fatma, kun je pantoffels brengen? Met thee en gebak.
Oké.
Ga zitten, Hamdi Hodja.
Goed, Hamdi Hodja, ik luister.
Wel, M. Aydin, ik weet niet waar ik moet beginnen.
U bent onlangs bij ons geweest Het was wat...
Wacht even...
Hier is geen lucht. Mag ik?
Een beetje open.
Ja?
Ik weet niet hoe ik het moet zeggen...
Het was heel gęnant voor ons. Het spijt ons, echt waar.
Maar niemand had kwade bedoelingen.
De jongen heeft een stommiteit begaan.
Hij is er zwaar door aangedaan.
Maar het is een jongen.
Natuurlijk.
Heb je gevraagd waarom hij het heeft gedaan?
Want dat incident had ernstige gevolgen kunnen hebben.
Natuurlijk heb ik dat gevraagd. - En?
In feite, M. Aydin, was hij bedroefd door de inbeslagname.
Daarom heeft hij die domheid begaan.
Vooral omdat zijn vader een aframmeling had gekregen.
Een aframmeling?
Toen ze voor de inbeslagname kwamen, wilde Ismail ze natuurlijk tegenhouden.
En de politie was er.
Het is uit de hand gelopen.
Ik begrijp het.
En plots komt onze wagen eraan, is dat het?
Ongeveer. Het spijt me.
Maar de jongen neemt het zichzelf kwalijk.
Hij heeft er spijt van.
Hij wil uw hand komen kussen. - Dat hoeft niet.
Hij wil het echt.
Zoals ik u heb gezegd, we hebben altijd onze schulden betaald.
Ik heb wat geld bij me.
Ik ben gekomen om de ruit te betalen.
Hoeveel is het?
Nee, dat doet er niet toe.
Bekijk dat met Hidayet. Ik weet daar niks van.
Ik denk dat het zo'n 70 lira was.
Dat bespreek je beter met Hidayet.
70 lira? 70 lira voor een ruit?
Ja.
En dan is het nog geen origineel stuk.
Hidayet kan je de factuur laten zien.
Eigenlijk...
Ik weet niet of ik genoeg bij heb.
Wacht, ik vraag het aan Hidayet.
Dat is niet erg, dat kan wachten. We gaan er geen ophef over maken.
Het is maar een ruit.
Denkt u?
In dat geval ga ik het niet spreiden.
Ik ga alles in een keer betalen.
Dat is gemakkelijker.
Hallo? - Ben je daar'?
Niets eigenlijk. Ik wilde weten hoeveel de ruit heeft gekost.
Ik dacht 70 lira.
Echt? Dan heb ik me vergist
Oké, bedankt.
Nee, laat maar.
Ik heb me vergist. Het was niet 70, maar 170 lira.
170 lira?
Hoe kan dat? - Dat is nu eenmaal de prijs.
Hidayet kan de factuur laten zien.
Ik heb hem niet gevraagd of hij ze had meegenomen.
Dat is ongelofelijk.
Voor een ruit... Vreemd.
Dat moet een fout zijn, M. Aydin.
Wat is dat?
Waren er geen voor mannen? - Nee, die hebben we niet in het hotel.
Fatma heeft die van haar genomen.
Dat is goed. Zo lang mijn voeten maar niet op de vloer komen...
Waar moet ik de thee zetten?
Daar. Ik zal dit wegnemen.
Kom hier, Hamdi Hodja.
Dank u.
Luister, Hamdi.
Ik bezit verschillende huizen en winkels in de stad.
Niet van mij alleen...
Ze zijn ook van mijn zus Necla.
Als ik mij daar persoonlijk mee moest bezighouden...
zou ik niet meer kunnen werken aan mijn boeken en mijn artikels.
Snap je?
Daarom houden Hidayet en de advocaten zich bezig met de huur en de processen.
Ik weet zelfs niet wat ze allemaal doen.
En als ze het zeggen, vergeet ik het.
Je broer, ouder of jonger...
Mijn oudere broer.
Hij heeft ongepaste dingen gezegd.
Maar laat dit duidelijk zijn:
Afgezien van de inbeslagname, ik wist zelfs niet dat jullie mijn huurders waren.
Dat zijn automatische procedures als de huur niet betaald wordt.
Snap je?
Natuurlijk, M. Aydin, dat spreekt voor zich.
U bent verplicht dat te doen.
U bent heel inschikkelijk geweest tegenover ons.
Maar Ismail is net vrijgekomen en heeft zich nog niet kunnen herpakken.
Hij vindt geen werk.
Ik weet niet waarom, maar het is zo.
We hebben wat tijd nodig om te bekomen.
Als u gewoon kunt zorgen dat we er niet uit worden gezet...
We gaan zo vlug mogelijk een oplossing zoeken.
We zijn gehecht aan dat huis.
Ik ben er opgegroeid.
Als u ons nog wat tijd geeft...
Wat kan ik zeggen?
Ik begrijp je, maar...
Je moet met Hidayet praten. Ik ben niet op de hoogte.
Heb je met Hidayet gesproken? - Nee.
Praat met hem. Snap je?
Hidayet en de advocaten zijn daarvoor. Je moet niet naar mij komen.
Zij weten alles.
Je moet niet terug naar mij komen.
Ik wil je niet op het verkeerde been zetten.
'In een land met 99% moslims...
verdient het volk daar geen eigen, beleefde, goed opgeleide geestelijken...
die het vertrouwen wekken?
De wekelijkse preek, voorbereid door de imams...
zou dankzij hun interpretatie door de geloven met plezier...
en bewondering moeten aangehoord worden en ze tot een hoger niveau brengen.
De islam is een beschaafde godsdienst met een hoge cultuur. '
En?
Het is goed.
Het is toch niet te moeilijk? - Nee.
Niets dat tot verwarring kan leiden? - Nee.
Je hebt het niet rechtstreeks over godsdienst.
Je praat over de praktijk, over mensen die hem belijden.
En op het einde zeg ik dat de islam een godsdienst met een hoge cultuur is.
Dat is zo.
Eigenlijk kan het me niet schelen.
Maar het is een gevoelig onderwerp.
Die man heeft me zo geërgerd dat ik erover moest schrijven.
Hij is erin geslaagd het onderwerp van mijn artikel te worden.
Met die ongemanierde, achterbakse houding, uitwegen aan het zoeken...
Snap je?
Ik heb ooit een imam gespeeld en goede kritieken gekregen.
Maar als ik die man zie, weet ik dat ik ernaast zat.
Er zijn me veel details ontgaan.
Heb jij dat stuk gezien?
Welk stuk? - Waar ik een imam speelde.
'De gewonde vogels'. - Zegt me niks.
Ik kwam het podium op, op zoek naar de toiletten.
Dat was vast toen ik in het buitenland zat.
Ik kwam al lopend aan: 'Waar zijn de toiletten?'
Nee... Was het een komedie? - Ja.
En eerst... - Het zegt me niks.
Ik wil je iets vragen.
Zich niet verzetten tegen het kwaad, waar denk je dan aan?
Wat?
Zich niet verzetten tegen het kwaad, wat betekent dat voor jou?
Zich niet verzetten tegen het kwaad?
Hoe interpreteer jij dat? - Ik weet het niet...
Je laten aanvallen door schurken en je er niet tegen verzetten?
Ik veronderstel dat het dat is.
Ik wil geen voorbeeld. Een logische definitie.
Ik zie er geen logica in. Een logische definitie...
Zich niet verzetten legen hel kwaad, is onverschillig blijven tegenover daden...
die moreel worden veroordeeld. Wat vind je daarvan?
En als we ons niet verzetten tegen het kwaad...
en ons gedrag daarop zouden baseren...
hoe zou ons leven er dan uitzien?
Hoe het er zou uitzien?
Hoe zou het eruitzien?
Dieven, moordenaars, en oplichters zouden hun gang gaan en er zou chaos zijn.
Wat zou er dan overblijven?
Er zouden kreupelen en gekkenhuizen overblijven. Weet ik veel.
Je hebt misschien gelijk.
Maar ik kan me er niet vanaf maken zoals jij.
Hoezo'?
Je zou erover moeten nadenken.
Je bent wat te snel gegaan.
Er is niets meer te doen.
Iemand doetje kwaad, je verzetje niet. Dat is alles.
Wat is er dan nog?
Ik heb de indruk dat men zich verschuilt...
achter de strijd tegen het kwaad.
Alsof men niet alle aspecten ervan wil zien.
Welke bijvoorbeeld?
Fatma, deze honing is bevroren. Is er nog andere?
Ik ga kijken. - Zet hem anders in warm water.
In plaats van tegen het kwaad te vechten, waarom niet het tegengestelde doen?
Als je niet wilt dat dat schilderij gestolen wordt...
kun je het beter aan de dief aanbieden.
Dat is misschien een betere oplossing.
Dus als ik met een meisje wil trouwen omdat haarvader rijk is...
zou ze me om de nek moeten vallen om mijn plannen te dwarsbomen. Is het zo?
Hij zou schaamte kunnen voelen, of wroeging, en zijn fout inzien.
Je moet hem de kans geven.
Dat is toch absurd!
Mensen elkaar laten afslachten en hopen dat de moordenaars wroeging krijgen.
Zelfs in een soap zou zoiets niet gebeuren!
Je kunt zeggen wat je wilt. Mijn keuze is gemaakt.
Ik zie geen reden me te verzetten tegen het kwaad dat tegen mij gericht is.
Wil iemand me vermoorden? Doe maar!
Als ik me verdedig, zal de moordenaar geen beter mens worden.
Maar je zou wel blijven leven.
Is dat niet de moeite waard? - Echt niet, geloof me.
Genoeg van deze discussie. Ik word er depressief van.
Wat vind jij ervan, Nihal?
Om eerlijk te zijn, ik begrijp de inzet niet.
Waar komt die behoefte vandaan? Waarom voel je je zo?
Het is geen behoefte, gewoon een idee.
Ze wil het kwaad helpen gebeuren.
Mag ik? Is jouw oplossing om het kwaad uitte roeien?
Of om op die manier rust te krijgen?
Ze wil het leven van de misdadigers vergemakkelijken.
Nee, ik zeg dat iemand die kwaad doet, de kans moet krijgen om spijt te voelen.
Een kans voor de schurken, die is goed!
Doe niet alsof je het niet begrijpt.
Zo heb ik het begrepen, liefje. - Hoe doe je dat?
Zoals ze zegt: we helpen de schurken, dan schamen ze zich misschien.
Zo heb ik het begrepen. - Hoe kun je het zo begrijpen?
Hoe heb jij het begrepen? - Het is heel duidelijk wat ze zegt.
Als iemand me kwaad doet, een dief of eender wie...
verzet ik me niet, en dus maak ik hem bewust van...
Stop daarmee! Wat hebben jullie toch?
Wat is dat voor onzin om het kwaad te helpen?
Wie heeft dat gezegd? Ga je zo het kwaad uitroeien?
Nu provoceer je ons.
Ik zeg gewoon hoe ik het begrijp, liefje.
Het is toch eenvoudig te begrijpen.
Ze zegt dat als men ons kwaad doet, en je verzetje er niet tegen...
de misdadiger spijt kan krijgen.
Hoe is dat mogelijk? - Daar gaat het niet om.
Ik zeg dat we het kunnen proberen.
De joden hadden vrijwillig naar de kampen moeten gaan...
dan zou Hitler het niet meer gedaan hebben.
Zou hij dan zeggen: 'Ze zijn er al, we gaan ze niet meer vergassen'?
Meen je dat? - Nee, zo begrijp ik het.
Help de misdadigers om kwaad te doen zodat ze spijt hebben.
Zoiets heb ik nog nooit gehoord!
Ofwel begrijp ik het niet, ofwel druk je je niet duidelijk genoeg uit.
M. Aydin, ze zijn er weer.
Wie? - Hamdi.
Welke Hamdi? Hamdi Hodja? - Ja.
Is hij daar'? - Ja, boven.
Ik heb hem onlangs gezien. Wat wil hij?
Hij heeft niks gezegd. Hij doet geheimzinnig.
Nee toch, niet hij. Heb je gezegd dat ik er ben?
Ik heb gezegd dat ik ging kijken.
Zeg hem dat ik er niet ben. Hij wil misschien iets afgeven.
Hij is gisteren ook geweest. Hij heeft niets afgegeven.
Gisteren? - Ja.
Daar heb je niks van gezegd? - Jawel.
Maar u lag in bed, ik heb hem weggestuurd.
Ach zo.
De jongen is er ook bij. - Welke jongen?
Die de ruit heeft vernield. Hij was er gisteren ook.
Dit gaat ingewikkeld worden.
Waarom spreek je niet met hem? Ze zijn dat hele eind gekomen.
Waar ben je bang voor? - Niets, dat is het niet.
Hij zeurt, maakt z'n zinnen niet af... Hij maakt me zenuwachtig.
Maar ze zijn er nu. Je kunt ze niet wegsturen.
Goed, laat ze binnenkomen. We zullen zien wat hij wil.
Ik ga je theorie toepassen, om te zien of ik het begrepen heb.
Hamdi komt binnen en ik accepteer alles zonder morren.
Maar hij wil je geen kwaad doen. - Wie zegt dat? Dat weten we nog niet.
Maar ik pas wel op. Eens zien of ik het begrepen heb.
Zou hij een mes hebben? - Wie weet.
Kom binnen, Hamdi Hodja.
Welkom, M. Hamdi. - Dank u.
Sorry voor het storen. - U stoort niet.
Wilt u met ons mee-eten? - Dank u, mevrouw. We hebben geen honger.
Ga zitten. Fatma, breng onze gasten wat thee.
En gebak voor de jongen.
Er ligt veel modder in de vallei. Het spijt ons, we zitten echt onder.
Wat deed je in de vallei? Langs waar ben je gekomen?
Via de kortere weg.
Ik heb twee gestaltes gezien. Waren jullie dat?
Waarschijnlijk.
Zijn jullie te voet van het dorp gekomen?
Ja, waarom?
Omdat het ver is.
Ja, het is ver. Dat is waar.
Was je de laatste keer ook te voet? Gisteren bedoel ik.
Ja.
Wel, wel... Waarom heb je niks gezegd?
Hidayet had je kunnen thuisbrengen. Het spijt me.
Geen probleem. Dat is sport voor ons.
Aydin, ze staan recht...
Fatma, zet de thee daar. Ga zitten.
Heb je geen bromfiets?
Ik ga er een kopen als het beter gaat.
Dat zou goed zijn.
Als God het wil.
Gelukkig staat het huis naast de moskee.
Vijf keer per dag heen en terug, dat zou zwaar zijn.
God zegene u.
Is dat uw zoon? Hij lijkt op u.
Nee. Hij is de zoon van mijn oudste broer.
Ik heb geen kinderen.
Ik heb altijd gewerkt en heb nooit kunnen trouwen.
Mijn lot, denk ik.
Dat komt nog wel. Je bent nog jong.
Ilyas is als een zoon voor mij.
Natuurlijk. In welke klas zitje, Ilyas?
Zeg het maar. In welke klas?
Het vijfde jaar.
M. Aydin...
Ik ga naar de industriezone.
Waarom? - Het portier laten herstellen.
Kan dat niet wachten?
Jawel, maar de motor maakt ook een raar geluid.
Een raar geluid? - Ja, een soort trilling.
Het zijn misschien de cilinders. Ik wil de motor niet beschadigen.
Oké, ga maar.
M. Aydin...
zoals ik al heb gezegd is de jongen ontroostbaar sinds het incident.
Welk incident? - De kapotte ruit.
Dat is al lang vergeten.
Maar de arme jongen voelt zich echt slecht.
Hij voelt zich schuldig.
Het is niet gemakkelijk om verontschuldigingen aan te bieden.
Je moet volwassen zijn om berouw te kunnen tonen.
Maar zo lang die gevoelens blijven duren...
kunnen we geen rust vinden.
Onze profeet heeft gezegd: 'Berouw is een straf. '
Als iemand ons kan overtuigen dat hij spijt heeft van zijn daad...
kunnen we niet anders dan hem vergeven.
Zo is het, geloof mij.
Onze Ilyas is intelligent en hij heeft een hart van goud.
Ondanks zijn jonge leeftijd heeft hij naar mijn raad geluisterd.
Hij heeft nagedacht en me gelijk gegeven.
Hij wilde vandaag met mij meekomen om uw hand te kussen.
Ik heb hem gezegd: Dit is wat je moet doen.
Laat zien dat je spijt hebt en M. Aydin zal je wel vergeven.
Nietwaar?
Dal is niet nodig. Dal is allemaal niet erg.
Het is wel nodig.
Anders moet hij boeten voor z'n misstap.
Dat is het grootste gevaar. Nietwaar, Ilyas?
Het is niets. Ik wil geen handkus.
Mijn vader hield daar ook niet van.
We vochten om zijn hand te kunnen kussen. Nietwaar, Necla?
Anders is zijn geweten niet gesust. Nietwaar, jongen?
Vooruit, doe maar, kus de hand van M. Aydin.
Ilyas?
We zouden dit toch doen zonder papa te informeren?
Wil je me in verlegenheid brengen met iedereen erbij?
Vooruit jongen, kus de hand van M. Aydin.
Oké dan.
Vooruit, Ilyas. M. Aydin wacht.
Niet trekken! Rustig aan.
Nu trekken.
Laat hem op adem komen.
Niet te dichtbij komen.
Wasabi.
Daar gaan je ogen van tranen.
In Japan houden we ook van pikant.
Eet u dat niet in Japan?
Toen ik klein was, hield ik er niet van.
Maar nu ben ik gek op wasabi.
Het is ijskoud!
Ik ben verkleumd tot op het bot.
Wat ben je aan het doen?
Niks.
Waar is Aydin?
Geen idee. Misschien in het dorp.
Is hij niet op zijn kamer'? - Nee.
Ik ga nog wat koffie zetten. Voor jou ook?
Wil je koffie?
Ja, ik neem een kop.
Ik weet niet wat ik moet aanvangen met de nieuwe meid.
Ze heeft mijn lievelingsglazen in de vaatwasser gezet.
Ze heeft er twee gebroken. Ze heeft het me gezegd.
Ze zijn heel dun. Toch duidelijk dat die niet in de vaatwasser mogen.
Misschien moet ik haar ervoor laten betalen zodat ze het begrijpt.
Dat is overdreven. Laat het zo.
Ik overdrijf niet. Er zijn dingen waar je gehecht aan bent.
Ik heb ze in Istanboel gekocht. Je vindt ze nergens anders.
Ik snap het, maar het zijn maar glazen.
Je hebt misschien gelijk. Ik weet't niet.
Nee, jij hebt misschien gelijk.
Ik weet dat ik de laatste tijd prikkelbaar ben.
Ik maak me zorgen.
Waarover'?
Ik heb zo veel dingen aan m'n hoofd.
Mijn ex is verslaafd aan de drank.
Wie? Necdet? - Ja.
Hij heeft altijd wel een glaasje gelust, niet?
Dat is waar.
Maar hij drinkt veel meer sinds we gescheiden zijn.
Hij begint er eens ochtends al mee.
Daar kun je niks aan doen. - Dat weet ik.
Soms denk ik toch dat we door de scheiding allebei slechter af zijn.
Hij ginder, in zo'n toestand, en ik hier, ongelukkig...
Denk je dat echt?
Laten we zeggen...
dat ik probeer te begrijpen waar ik in de fout ben gegaan...
waarom het zover is gekomen.
Als je niks gevonden hebt, wil dat misschien zeggen...
dat het niet jouw schuld is.
Denk je niet?
Wil je dat ik me aansluit bij de groep mensen die denken...
dat het kwaad altijd van de andere komt? - Nee.
Maar het is ook niet per se jouw fout.
Dat bedoel ik.
Waarom verwerp je dat idee? - Omdat ik het belang er niet van inzie.
Een zinnig persoon moet zich enkel zorgen maken over zijn verantwoordelijkheid.
Een beetje zelfmisleiding kan geen kwaad.
Maar goed, als jij dat denkt, wat heb je verkeerd aangepakt?
Ik weet het niet.
Ik denk bijvoorbeeld dat als ik alles wat hij me heeft aangedaan...
zou hebben laten overwaaien...
als ik me er niet tegen had verzet...
zou ik hem bij de scheiding...
voor zijn ongelijk hebben kunnen stellen.
Ik weet het niet.
Ik vraag me af hoe het zou zijn als ik anders had gereageerd.
Denk je dat, als je je niet had verzet tegen alles wat hij je heeft aangedaan...
hij wroeging zou krijgen? - Ja, inderdaad.
Dat denk ik inderdaad.
Het kan absurd lijken, maar dat is het niet.
Het spijt me, Necla, maar dat houdt geen steek.
Mensen veranderen niet meer vanaf een bepaalde leeftijd.
Integendeel, hun slechte gewoontes worden nog erger.
Niet protesteren tegen het kwaad...
zorgt er alleen voor dat de ander versterkt wordt in zijn daden.
Ik denk dat hij er nu spijt van heeft.
Daarom zeg ik deze dingen.
Ik voel het.
Ik denk dat hij me zou terugnemen als de kans er was.
Als ik ergens anders woonde, zou hij dat al gedaan hebben.
Maar na alles wat er gebeurd is, is hij wat bang voor Aydin.
Weetje waar ik soms aan denk?
Hem vergiffenis vragen.
Aan Necdet?
Ja.
Maar je hebt niks verkeerd gedaan. - Precies.
Dat is het mooie van het gebaar.
De ander in verlegenheid brengen.
En het goede in hem naar boven halen.
Heb je niet te veel soaps gekeken de laatste tijd?
Wat bedoel je?
Zulke dingen zie je alleen in soaps.
Maar er valt niets te zeggen.
Het is jouw keuze.
Ik vind het absurd...
maar als je het wilt doen, zal niemand je tegenhouden.
Je doet wat je wilt.
Maar je moet wel denken aan de gevolgen.
Vergeet dat niet.
Dat is mijn mening.
Die sarcastische, dubbelzinnige opmerkingen...
die cynische lippen...
Ik heb er echt genoeg van.
Ik haat het.
Necla, ga niet te ver, alsjeblieft.
Als ik vergiffenis vraag aan Necdet is het om van jullie en van alles af te zijn.
Ik zie het nu duidelijk.
Gaat niemand me tegenhouden? Des te beter!
Ik heb geen toestemming nodig.
Ik ben hierbij mijn vader thuis.
Ik kom en ga wanneer ik wil.
Trouwens, ik heb mijn deel gehad...
toen ik je flink de waarheid heb gezegd.
En ik ben de enige.
Die lijkt op Omar Sharif.
Wat?
De foto. Is dat Omar Sharif?
Ja, hij heeft hier een film opgenomen.
Hier, in het hotel?
Nee, hierin de buurt.
Een heel gewone man.
Hij ging met iedereen op de foto.
Echt waar'? - Ja.
Dat zou je niet verwachten van een sier. Zo is hij niet.
Welke film was het?
Dat weet ik niet meer.
Ik wil je geen leugens vertellen.
Hallo.
M. Aydin, welke film met Omar Sharif is hier opgenomen?
'Monsieur Ibrahim'.
Inderdaad.
Dat zegt me wel iets. Waar is die precies opgenomen?
In de buurt. In Ishtar onder andere.
Ishtar'? - Ja.
Interessant. Ik ga eens kijken waar dat is.
Waar is iedereen?
Bedoelt u Nihal en Necla? Ze waren hier zonet nog.
Wat waren ze aan het doen? - Aan het praten. Hierin de lobby.
Ik ben even buiten gegaan, en toen waren ze weg.
Waren ze normaal aan het praten?
Hoe bedoelt u, normaal?
Laat maar.
Wilt u wat thee? - Ja, graag.
Kun jij wat thee maken?
Ishtar is hier vlakbij. Tegenover Akkoy.
Ik heb het gevonden. 20 km van hier.
U weet het beter dan wij.
Nee, nietwaar...
Wat doet u?
Voorwerk, bedoel ik.
Bent u gids? - Nee, helemaal niet.
Ik trek rond.
Is een motor niet zwaar in de winter'?
We hebben graag dat het moeilijk is.
Wie is we'?
De motorrijders.
Ik heb zulke dingen gedaan toen ik nog studeerde.
Echt? - Met vrienden door Europa liften.
Als het te moeilijk was, sprongen we op een trein.
Dat waren nog eens tijden.
We sliepen waar we konden.
De wereld lag aan onze voeten.
Het leven leek eindeloos.
De energie van de jeugd.
Liften doe ik niet zo graag.
Ik heb mijn vrijheid nodig.
Ik wil kunnen voorzien in mijn behoeften.
Daarom verkies ik de motor.
En u overnacht in hotels?
Ik heb een tent, maar die wilde ik niet opzetten.
Dit lijkt hier op een grot, even avontuurlijk als een tent.
En ik moest wat dingen schrijven.
Wat schrijft u? - Wat ik meemaak.
Een reisverslag?
Er zijn ook reisverslagen.
Een soort essays.
Ze worden in een boek gepubliceerd.
Kijk eens aan.
Ik ben ook een boek aan het schrijven.
Echt waar'?
Een dik boek, geen fictie.
'Geschiedenis van het Turks theater. '
Daar bestaan nog geen studies over. Jammer genoeg.
Ik heb veel research gedaan: Archieven, artikels, werken...
Ik ben bijna klaar, ik moet het alleen nog schrijven.
Beginnen is het moeilijkste. - Dat is waar.
U was vroeger acteur'? - Ja.
Vandaar het onderwerp. - Inderdaad.
Ik zeg liever 'toneelspeler'.
Acteurs zijn uit de gunst geraakt tegenwoordig.
Ik heb 25 jaar op het podium gestaan.
Ik kan met trots zeggen dat ik nooit in een soap heb gespeeld.
Ondanks de aanlokkelijke voorstellen.
Omar Sharif heeft me iets gezegd wat ik nooit zal vergeten.
Toen hij wist dat ik acteerde, zei hij met die blik:
Om te acteren, moetje eerlijk zijn.
Hij heeft gelijk.
Fantastisch...
We hebben een paard gekocht. - Echt? Kan ik erop rijden?
Het moet een paar dagen rusten. Later misschien. Tot wanneer blijft u?
Hier'? - Ja.
Dat weet ik niet.
Dat heb ik nog niet beslist
Ik leef van dag op dag.
Zonder aan morgen te denken.
Anders is het geen reis meer.
Je verliest het gevoel voor avontuur.
Hoe zal ik het zeggen?
Een volledig uitgestippeld leven is geen echt leven.
Zoals het spreekwoord:
Het leven is wat je overkomt terwijl je andere plannen maakt.
Zo is het.
Ging je niet naar de markt met Fatma?
Ze is alleen gegaan. Ik had geen zin.
Heb je het boek uit dat ik je geleend heb?
Al lang.
En?
Wat vind je ervan?
De moeite om te vertalen?
Nee, ik vind niet dat het de moeite is.
Mag ik je iets vragen? - Natuurlijk.
Niet over je verzetten tegen het kwaad.
Ik heb een goede ingeving.
Ik zou het snel willen schrijven en insturen.
Aan je enthousiasme te zien, is het een gouden ingeving.
Niet echt.
Een vervolg op het vorige artikel dat veel belangstelling heeft gewekt.
Is dat zo? - Ja.
Volgens Vehbi.
Hij heeft er veel telefoontjes over gekregen.
Je kent Vehbi.
Hij blaast de reacties op om zijn krant er belangrijk te laten uitzien.
Je artikel heeft geen stof doen opwaaien.
Dat is zo, maar je weet nooit.
En trouwens, waarom hou je je daar mee bezig?
Je bent een acteur, schrijf over iets wat je kent.
Je kunt niet altijd kiezen waarover je schrijft.
Het onderwerp kiest jou.
ledereen is natuurlijk vrij om te schrijven over wat hij wil.
Maar je oogst wat je zaait.
Hoezo'?
Er is een groot verschil tussen de visie van een expert...
die z'n leven wijdt aan een onderwerp en de visie van een amateur.
Denk je niet dat een buitenstaander de dingen soms duidelijker ziet?
Niet in dit geval.
Welk geval?
Ik zal het zo zeggen:
Ik heb onlangs je artikel heel zorgvuldig gelezen.
Ik kreeg er niet genoeg van en heb er nog andere gelezen.
En?
Ik heb er vroeger wellicht niet op gelet, maar ik heb wel verschillen opgemerkt.
In welke zin?
Ik weet het niet...
Heeft Nihal ze gelezen?
Nee, ik denk het niet. Mijn artikels interesseren haar niet.
Heeft ze geen belangstelling voor wat haar man schrijft?
Zou dat moeten?
Ze leest ze misschien stiekem.
Dat zou bij haar passen.
Ze is een expert in het geven van stille kritiek.
In ieder geval, ze zou niet objectief zijn.
Ach ja...
En?
Eerlijk gezegd zou ik die moed niet hebben.
Waarvoor'?
Nou...
om raad te geven over dingen die ik niet goed ken.
Raad geven?
Het is dus erger dan ik dacht.
Ik zeg niet dat ze slecht zijn.
Het is iets anders. - Iets anders? Wat dan?
Ze zijn...
Middelmatig, wereldvreemd?
Ik vind het juiste woord niet.
Onschuldig?
Is dat wat je bedoelt?
Ik weet het niet. Misschien.
Je bent weer vriendelijk vandaag.
Ik probeer realistisch te zijn.
Bravo dan.
Ik kan stoppen met realistisch te zijn.
Te laat, de geest is uit de?es.
Jij moet het weten.
Je vraagt mijn mening en ik geef je die.
Tja, dat is waar.
Vroeger hadden we bewondering voor jou.
We dachten dat je grootse dingen zou doen...
dat je beroemd zou worden.
Dat is niet gebeurd.
De berg heeft een muis gebaard.
Sorry dat ik jullie heb teleurgesteld.
Dat is niet jouw fout.
Wij hebben de latte hoog gelegd.
Nu voel ik me beter.
En 'Bloemen van de Steppe', wat vond je daarvan?
Om eerlijk te zijn heeft dat artikel me de ogen geopend.
Op welke manier'?
Hoe zal ik het zeggen?
Die sentimentele romantiek, die naďeve, zwakke zelfovertuiging...
Geen risico's nemen.
De auteur wil gewoon open deuren intrappen...
om zich geliefd te maken.
En dan die lyrische dekmantel die naar sentimentalisme neigt...
Oké. Dus dat ergert je.
Ik beken dat ik niet van die stijl houd.
Zo te horen zou ik moeten stoppen met schrijven.
Helemaal niet. Dat is gewoon mijn mening.
Gelukkig dat niet iedereen denkt zoals jij.
Natuurlijk.
Wie dan?
Nu ben je nieuwsgierig.
Nee, omdat jij erover begint.
Ik heb je toch niet beledigd?
Helemaal niet.
Ben je zeker'?
Een beetje misschien.
Auteurs zijn soms heel gevoelig over hun werk.
Maar ik kan er wel tegen.
Het vervelende is dat je geen duidelijke, opbouwende kritiek geeft.
Hel is alsof er altijd iets achter je woorden schuilt.
Dat is vervelend.
Hel lijkt wel of je een hekel aan me hebt omwille van mijn artikels.
Dat is absurd. - Maar het is wel waar.
We zijn ook heel verschillend. Dat moeten we toegeven.
We zien het leven allebei heel anders.
Dat is waarschijnlijk de natuurlijke gang van zaken.
Hoe ouder je wordt, hoe meer je begint te muggenziften.
Het is dus eigenlijk normaal dat je ze niet goed vindt.
Het tegendeel zou me verbazen.
Ik moet er misschien blij om zijn. Snap je?
Hoe dan ook...
Ik wil het er niet meer over hebben.
Jij maakt je er altijd van af meteen grap.
Altijd een grap om je te verantwoorden.
Kunnen we hierover ophouden?
Je wilde me iets vragen toen je binnenkwam.
Dat heb ik gedaan.
Wat wilde je weten?
Het onderwerp van het artikel dat je net hebt verstuurd.
Nee, ik geloof je niet.
Jawel, dat was mijn vraag.
Godsdienst, moraal... Niets wat jou interesseert.
Nu snap ik het.
Je hebt je zondebok gevonden. Dat ga je helemaal uitbuiten.
Laat die arme man met rust
Necla, je begint me te irriteren. Waarom zeg je dat?
Welke band heb jij met godsdienst, geloof, spiritualiteit?
Ben je ooit al eens in een moskee geweest?
Heb je ooit al eens gebeden zodat je erover kunt schrijven?
Moet ik naar de moskee gaan om over religie te schrijven?
Dat is absurd!
Je zegt dat de imam stinkvoeten heeft. Wat heb je daaraan?
Hij heeft tien km gestapt in deze koude.
Wat kan hij doen als hij hier aankomt?
Wat wil je nu zeggen?
Dat weet je heel goed.
Nee, dat weet ik niet. - Dan zal ik het uitleggen.
Ik vind het hypocriet over spiritualiteit te schrijven...
terwijl je nog nooit gehuild hebt op het graf van je ouders...
of er zelfs nooit naartoe bent geweest
Er zijn manieren om te huilen die jij niet kent.
Goed. Ga maar verder.
Had ik maar jouw vermogen tot zelfmisleiding.
Dan zou ik genoeg dingen vinden om te doen...
en misschien uit deze verveling kunnen ontsnappen.
Ik begrijp niet dat je altijd dezelfde onderwerpen niet beu wordt.
Volharden is de enige manier om je te verdiepen in een onderwerp...
en iets nieuwste creëren.
Over welke verveling heb jij het eigenlijk?
Ik heb me nog geen seconde verveeld.
In deze drukke tijden is verveling een luxe.
En was het dat vroeger niet?
Oké. Verveling is altijd een luxe geweest. Nu goed?
Hoe kunnen we zo verschillen op dit punt?
Niet te geloven dat we broer en zus zijn.
Dat is normaal. Zo is dat nu eenmaal bij broers en zussen.
De ene werkt hard, de andere is lui.
De ene is slim, de andere dom.
De ene is sociaal, de andere introvert. Zo is het nu eenmaal.
Dus? - Dus het is normaal.
Ik kan niet geloven dat ik uit Istanboel ben weggegaan...
om hierbij jullie te komen wonen.
Ik kwijn weg in dit gat.
Ik voel me thuis waar ik m'n kamer en m'n boeken heb.
Dat kan eender waar zijn.
Je moetje eigen wereld creëren, een bezigheid zoeken, of zoiets.
Je verveelt je omdat je de hele dag niks doet.
Je laat jezelf gaan.
Vroeger maakte je vertalingen.
Zelfs dat doe je niet meer.
Natuurlijk verveel je je.
Je moet werken, een passie hebben.
Ledigheid is des duivels oorkussen.
Dat hangt ervan af wat je werken noemt.
Dat betekent niet wat rond lummelen.
Wat betekent het dan wel?
Wanneer je nadenkt, ben je heel actief.
Zelfs als je niets doet.
Dus jij houdt je bezig met denken.
Misschien weet ik niet wat te doen.
Ik heb geen passies die me prikkelen.
En jij, wat doe jij?
Jij verspilt je beste jaren aan onbelangrijke dingen.
Ben je het niet beu om wat aan te modderen zoals een alchemist?
Ik word al depressief van je te zien.
Wat heb je toch, Necla, in godsnaam?
Met het verkeerde been uit bed gestapt?
Hoe meer ik je probeer te sussen, hoe harder je terugslaat.
Rustig.
Komaan, zeg...
Nu snap ik dat je gescheiden bent na al die jaren.
Geen enkele man kan zo'n addertong verdragen.
Wie het zegt.
Wat wil je daarmee zeggen?
Je weet het wel. - Over wie heb je het?
Je wederhelft. Jullie zijn allebei hetzelfde geworden.
Moet Nihal het nu ontgelden?
Ik weet wat je van mij denkt, maar dat kan me niet schelen.
Het gaat om wat ik denk. Dat heeft niets te maken met Nihal.
Ze loopt hier rond alsof ze een weldoener is.
Terwijl ze eigenlijk geen klap uitvoert.
Behalve de mensen minachtend aankijken.
Is het nu onze fout dat je niks doet?
Ga dan iets doen. Niemand houdt je tegen.
Ze doet wat druk en dat noemt ze dan liefdadigheid.
Het afkoopritueel van een vrouw die nooit een cent heeft verdiend.
Mooie afkoop is dat.
Wat wil je dat ze doet?
Een uitgehongerde hond een bot geven is geen liefdadigheid.
Het is die bot met hem delen wanneer je zelf ook honger hebt.
Iedereen doet wat hij kan op zijn manier.
Wat is daar mis mee?
Vraag je af wat dit werkje oplevert
Wat heeft dat ermee te maken?
Jij blijft graven waar de rest alles al gevonden heeft.
Stop met je uitte sloven voor niets.
Dat is tijdverlies.
Dat brengt niets nieuws op.
Zeg eens, wat zou iets nieuws zijn?
Jij bent de grote denker, ik niet. Ik ga het je niet leren.
Het universele interesseert mij. Ook al is dat niet nieuw.
Wees nu eens wat realistisch.
Alleen deze keer.
Wat praat jij over realisme?
Bijdragen tot de kunst en de spirituele ontwikkeling...
is dat alchemie voor jou?
Nee, ik zeg alleen dit:
als jullie, de denkers, zouden proberen de grote problemen op te lossen...
zouden jullie obsessieve onbenulligheden vanzelf opgelost raken.
Als je een dorp vanuit de hoogte observeert...
zie je ook de bomen, de rivieren, de weiden...
Maar nee, jullie blijven focussen op een minuscuul punt...
uit luiheid en lafheid. - We blijven rondjes draaien.
We moeten't niet met elkaar eens zijn. Waarom ruzie maken?
Weetje wat jouw probleem is?
Uit angst om te lijden, verberg je liever je gezicht.
Maar ja, zo is het.
Er is moed voor nodig om de waarheid te trotseren.
Als je een waarheid wilt bereiken...
moetje soms iets vernielen, mijn beste Aydin.
Maar als acteur ben je vergeten jezelf te zijn.
Je verandert van identiteit als van hemd.
Je moet leren met jezelf te leven.
Wil je dat ik realistisch ben? Luister dan goed.
Je bent veroordeeld tot eenzaamheid en verveling voor de rest van je leven.
Omdat je laf bent, omdat je lui bent.
Ik? - Ja.
Je leeft als een parasiet, op kosten van de anderen.
De hele wereld is je iets verschuldigd. God weet waarom.
Ga je nu kalmeren? - Ik ben kalm.
Je denkt te kunnen zeggen en doen wat je wilt...
en de rest moet dat accepteren. - Hoe is dat mogelijk?
Dat wil ik helemaal niet. Hoe kom je daar op?
Je bent zelf niet realistisch, maar je beseft het niet.
Ik? - Ja.
Nu nog mooier.
Ik zweer het, zodra je door die deur komt...
bid ik dat je geen hatelijkheden zegt waar ik me dood aan erger.
Als je achter mij zit, voel ik je blik die een conflict zoekt...
om de verveling te verdrijven.
Mijn rug wordt er verdoofd van.
Ik heb ongekende krachten.
Alsof iemand over m'n rug wrijft met een eeltige hand.
Daar krijg ik rillingen van en het belet me om ie schrijven.
Wat zeg je nu?
Moetje altijd zo irritant zijn?
Je bent boos. - Daarom ben je alleen.
Geen man, geen vrienden, niemand. Alleen op de wereld.
Of vergis ik me?
Is dat realistisch genoeg of moet ik doorgaan?
Dal is een heel persoonlijk realisme. Je hebt gelijk.
Nadenken als belangrijkste activiteit.
Nu heb ik alles gehoord.
Het eeuwige excuus van lafaards en luilakken.
Denk je dat je daar ver mee komt?
Wat een tirade.
Hallo.
Hoe gaat het? - Goed, en met u?
Goed, dank u.
Ik zou de kamer willen betalen. - Echt?
Ja, we vertrekken morgenochtend vroeg.
Nu al?
Oké. Zo snel? - Ja, het spijt me.
We gaan u missen. - Dank u.
Is het u bevallen? - Ja, natuurlijk.
Was alles in orde?
Ja, ik ben heel blij dat ik hier heb gelogeerd.
Heel mooie kamer. - Goed, daar ben ik blij om.
Hoe gaat het? - Hallo.
Ik wist niet dat je zou komen.
Ik heb Suavi uitgenodigd. - Dat dacht ik al.
Is er iets te vieren?
Nee, het is gewoon een bijeenkomst
Een bijeenkomst? - Ja.
Zo geheimzinnig. Van de militaire raad?
Heb ik dat niet gezegd? Toch wel... - Wanneer dan?
Dat weet ik niet meer. Maar je hebt 'Hem' geantwoord.
Ik vond het vreemd dat je niet geďnteresseerd was.
Heb ik 'Hem' gezegd?
Dat herinner ik me niet.
Het doet er niet toe. Het heeft toch niks met jou te maken.
Dat wist je toch.
Nihal? - Ja?
Waar heb je me dat precies gezegd? - Dat weet ik niet meer.
Je hebt het gehoord. Het zijn jouw zaken niet.
Zal ik uw jas aannemen?
Waar is Necla? - In haar kamer.
Waarom? Is ze kwaad? - Nee. Ik kan gaan kijken als u wilt.
Nee. Is ze al naar beneden gekomen? - Waarschijnlijk wel.
Waarom vraagt u dat?
Het is goed, laat maar.
En?
Ik dacht dat je niet meer buitenkwam.
Dat is ook zo.
Maar ik kon geen nee zeggen tegen Nihal.
Luister, laatje niet plukken.
Ze zijn onverzadigbaar en je kunt geen nee zeggen.
Zie ik er zo onnozel uit?
Ik waarschuw je gewoon als vriend.
Ik zou niet willen dat je er spijt van hebt.
Mag ik koffie?
Na mijn koffie ben ik weg.
Blijf toch hier. - Nee, dit is niks voor mij.
Even. - Toch maar niet.
Levent! Kom binnen, welkom! - Dag iedereen.
Hoe gaat het? - Goed, dank je.
Geef je jas maar.
Waar heb je gezeten, meneer de leraar'?
Ik ging net weg-
In het militair kantoor.
De vrouw van de commandant was er. - En toen?
In het openbaar verwennen die mannen hun vrouw.
Maar als ze de kans hebben, zouden ze hen in een zak steken...
en in het water gooien.
Hallo. Ik ben Aydin, de man van Nihal.
Aangenaam.
Ik ben Levent, de leraar.
Dat dacht ik al. - Hoezo?
U komt hier vaak. Ik heb over u gehoord.
Ik weet niet precies wat jullie doen...
Nihal kan het u beter uitleggen, maar we zamelen geld in...
om arme scholen te helpen.
Sinds Nihal zich ervoor inzet, hebben we veel vooruitgang geboekt.
Dat is goed, bravo.
Dank u.
Blijf daar niet staan, vrienden.
Ga maar.
Levent, wat wil je drinken?
Ik ga je overheerlijke koffielikeur nemen.
Oké. Nog iemand?
Suavi?
Straks, dank je.
Voor mij een thee, Nihal. Bedankt.
Zeg eens, Bulent.
Hoeveel basisscholen zijn er in de regio?
Levent, niet Bulent.
Drie in het centrum.
En hoeveel leerlingen?
Wij hebben er 75...
En 150 daar, 300 in totaal. Waarom?
Is dat alles? Ik dacht dat't meer was.
Kijk, het sneeuwt!
Als het blijft duren, wordt het moeilijk om de helling op te gaan.
Aydin!
Kun je even komen? Er is een lamp die niet werkt.
Ik kom eraan.
Welke? Die daar'?
Sorry.
Dat was om je hier te krijgen.
Begrijp me niet verkeerd, maar dit is eigenlijk een privébijeenkomst.
En dan?
We gaan proberen onze maandenlange gezamenlijke inspanningen af te ronden.
En dan?
Kun je ons alleen laten?
Je kunt praten over wat je wilt.
Verberg je iets voor mij?
Daar gaat het niet om.
Vind je niet dat dat onbeleefd is?
Waarom onbeleefd?
Ik zeg gewoon dat het een privébijeenkomst is.
Dat gelooft toch niemand.
Overal mannen en je eigen man stuur je weg.
Doe niet belachelijk.
Er zijn ook vrouwen. En er komen er nog meer.
Maar met jou erbij wordt hel ingewikkelder, dat is alles.
Je bemoeit je met alles.
Laat ons het op onze manier doen.
Als ik zo'n bijeenkomst zou organiseren en jij zou binnenkomen...
dan zou ik nooit zo grof zijn tegen jou.
Ik snap het niet.
Dit gaat mijn verstand te boven.
We zijn hier al een jaar mee bezig.
Je hebt nooit belangstelling getoond en nu ben je hier plots.
Ik snap niet wat je wilt.
Ik wil niks.
Ik zou het snel gemerkt hebben en zelf weggegaan zijn.
Wat me kwaad maakt, is jouw brutaliteit.
Dat je me zoiets durft zeggen.
Ik heb het niet voor de mensen gezegd.
Ik vraag't je hier, vriendelijk.
Wat kan ik anders doen?
Ik weet het niet.
Maar ik weet wel dat ik zoiets nooit zou doen bij jou.
Daar ben ik zeker van.
Altijd weer dezelfde oude scčnes.
Ik kan er niet meer tegen.
Oké. Jij je zin.
Ik ga weg, jij kunt blijven.
En?
Ik vertrek.
Nu al?
Als de tijd daar is, moet je gaan.
Er kan ijzel liggen, dat is gevaarlijk.
Dat is niet erg.
Je moet gevaarlijk leven.
Geweldig...
Waar gaat u naartoe?
Dat zie ik wel.
Waar de weg me naartoe leidt.
Was Hidayet beneden?
Ja, ik heb de kamer betaald. - Daarvoor zeg ik het niet.
Hebt u nog iets nodig? Een kleine snack?
Nee, dank u.
Goed...
Nou ja.
Goede reis. - Dank u.
Vergeet ons niet.
Stoor ik, Nihal?
Je hoeft niks te verstoppen, ik wil je gewoon iets vragen.
Ik luister.
Ik heb gehoord dat er gisteren geld is ingezameld.
Is dat waar? - Ja. En dan?
Waarom heb je me dat niet gezegd?
Had ik dat moeten zeggen?
Dat moest niet, maar ik zou het wel geapprecieerd hebben.
Misschien had ik wel een groot bedrag willen geven.
Ik denk niet dat dat een goed idee is.
Alles verloopt goed.
We hebben jou niet nodig.
Komaan...
Dat kun je altijd gebruiken.
Ik ben toch een rijke man.
Het is toch normaal dat ik een educatief project steun?
Niemand heeft je iets gevraagd.
Maar jou ook niet, schat.
En toch heb je een comité opgericht bij ons thuis zonder dat ik het weet.
Nietwaar?
Luister, Aydin.
We wonen al twee jaar samen, zonder ons met elkaar te bemoeien.
Waarom die plotse verandering?
Gisteren wilde je ons vernederen, mijn gasten en ik.
Ik heb het wel gezien.
Wie, ik? Nooit van m'n leven.
Komaan zeg... Ik heb gewoon niet kunnen slapen.
Als we weer beginnen ruzie maken zoals vroeger...
dan kan ik niet blijven.
Is dat een dreigement? Waarom zou ik ergens mee dreigen?
Ik zeg het gewoon, dat is alles.
Oké, stel dat je weggaat. Waar zou je naartoe gaan?
Maakt niet uit, ik weet het niet. Ik zou naar Istanboel gaan.
Ik zou een baan zoeken en gaan werken.
Mijn liefste Nihal...
Word je het niet beu om altijd maar hetzelfde te herhalen?
Alsof ik je tegenhoud.
Heb ik je ooit belet weg te gaan?
Vertrek wanneer je wilt. Probeer het eens.
Werken voor een minimumloon.
Van 8 tot 18...
Benieuwd of je dan nog tijd en energie hebt om de wereld te redden.
Ik doe het als het moet.
Beter dan mijn leven te verspillen...
en de parasiet te zijn van een arrogante man.
Dankzij jou is mijn leven leeg.
Ik leef op jouw kosten ik geef jouw geld uit.
Maarten koste van mijn vrijheid en mijn nutteloze trouw.
Weetje hoe het voelt als je zelf geen geld hebt om uitte geven?
Nee, dat weet ik niet.
Weet je waarom?
Omdat ik al mijn hele leven werk om dat niet te weten.
Ik heb geen kindertijd of jeugd gehad.
Een te gemakkelijk leven, dat is jouw probleem.
Je weet niet wat dankbaarheid is.
Ik zou je willen vragen om te stoppen met die geheime bijeenkomsten...
in mijn huis.
Ik ontvang alleen goede kennissen.
Laat die nietsnutten maar ergens anders heen gaan met hun liefdadigheid.
Niemand komt hier nog hoera roepen in het midden van de nacht.
Dat sta ik niet toe.
Daar heeft die leraar niks mee te maken.
De school heeft dit of dat nodig...
Hij zoekt alleen naďeve mensen om te overtuigen, zoals jij.
Waarom begrijp je me niet?
Waarom ben je zo onredelijk?
Mijn enige bedoeling van gisteren...
was om je te helpen, te steunen.
Aydin, laat me met rust, alsjeblieft.
Laten we wat afstand nemen. Ofwel ga jij weg, ofwel ik.
Of we scheiden, ik weet het niet.
Oké, je hoeft niet te roepen.
Ik ga in ieder geval weg.
Dat heb ik lang geleden al beslist
Ik ga een tijdje naar Istanboel.
Ik moet er wat dingen regelen voor mijn boek.
Maar je geldinzameling verontrust me.
Het is heel belangrijk.
Ik moet dit eerst regelen.
Ga zitten, alsjeblieft.
En laten we erover praten als twee beschaafde mensen.
Kom.
Nihal, ik vraag je vriendelijk om te komen zitten.
Kom.
Nihal, kom hier, verdomme!
Nihal, schat...
Het is normaal dat je zo'n groep opricht...
want je houdt van mensen en je bent plichtbewust.
Ik zie er geen complot in.
Ik zal je altijd steunen.
Ik respecteer je intelligentie en je gevoelens.
Vooral je gevoelens.
Maar ik kan niet toezien dat zo'n gevoelige zaak...
die onverwacht op een ramp zou kunnen uitdraaien voor ons...
wordt geleid door jou en die gieren.
Ondanks alle goede voornemens.
De weg naar de hel is vol goede voornemens.
Ten eerste heb je geen ervaring.
Je weet niets van het leven.
Je loopt te hard van stapel. Je laatje bedotten.
Je vertrouwt de mensen direct
Je hebt je omringd met die onwaarschijnlijke helpers.
Je begeeft je op glad ijs, Nihal.
Ik zal eerlijk zijn.
Er zijn twee valstrikken die je onmogelijk kunt vermijden.
Ten eerste zal er niks gebeuren voor de scholen.
En daarnaast verlies je veel geld omdat je niet weet wat te doen.
Je reputatie zal geschonden worden.
Het geld is niks, dat kan ik betalen.
Maar onze reputatie die geschonden wordt?
Als dat gebeurt, kun je niks tegen de roddels doen.
Ze zullen ons ervan beschuldigen het geld zelf opgestreken te hebben.
En je zult er helemaal alleen voor slaan.
Al je vrienden weg.
Dat staat ons te wachten.
Waar stuur op aan?
Ik wil je dit zeggen:
het is heel goed dat je geld inzamelt.
Maar het verontrust me ook.
Zulke dingen lukken niet met het enthousiasme van amateurs.
Daarom voelde ik me verplicht in te grijpen...
om problemen te vermijden.
Verplicht?
Ja.
Ik wilde naar Istanboel gaan, maar ik moet eerst dit afhandelen.
Dit zijn serieuze zaken.
Het is geen kinderspel.
Er is tegenwoordig zo veel oplichting.
Ken je de nieuwe wetgeving?
Draai niet rond de pot.
Wat wil je?
De lijst van de giften en de uitgaven zien.
En de namen van je helpers.
Ze zijn vast allemaal te vertrouwen, maar je kunt niet voorzichtig genoeg zijn.
Meen je dat?
Nihal, laten we redelijk zijn, alsjeblieft.
Heb je geen vertrouwen in mijn ervaring en mijn eerlijkheid?
Ik snap niet wat hierachter zit.
Wat zou hierachter zitten?
Wat zou ik erbij winnen?
Ik probeer gewoon problemen te vermijden voor onze familie.
Dat is toch mijn recht?
Wel dan...
laat me de lijst zien van de giften en de uitgaven.
Ik kan onmiddellijk zien of er een probleem is.
Ik wil zien hoe je ervoor staat.
Ik heb niks te verbergen.
Alles ligt daar, kijk maar.
Dat daar'?
Sorry, maar hier vind ik niks in terug.
Heb je geen tabel met de giften?
Hel zijn allemaal ondertekende documenten.
Nihal, schat...
Je hebt geen idee wat je doet.
Hoe is dit mogelijk?
Heb je geen Overzichtstabel?
Je moet een kopie bijhouden van de ontvangstbewijzen.
Heb je die? - Nee.
Voor geldgiften of goederen moetje een factuur hebben...
of een ontvangstbewijs. Heb je die opgesteld?
Niet dus.
Maar dat is belangrijk.
Heel belangrijk.
Wat als ze de gift willen aftrekken van hun belastingen?
Als iemand van hen fiscale fraude pleegt?
Dan komen ze bij jou terecht en vlieg je de cel in.
Het spijt me, maar die details zijn cruciaal.
Ontvangstbewijzen moeten genummerd zijn en apart geklasseerd worden.
Heb je dat gedaan?
Ik denk het niet.
Ik ga me hiermee bezighouden.
Doe maar.
Doe wat je wilt.
Oké.
Ik zal zeggen wat we gaan doen.
Ik neem dit allemaal mee naar mijn kantoor.
Ik heb goede software om alles te controleren.
Je hoort het wel als ik klaar ben. Oké?
Hoort dit er ook bij?
Goed.
Weetje zeker dat dit alles is?
Misschien is er nog iets anders.
Neem maar mee.
Neem alles mee. Laat niks liggen.
Dit was alles wat me nog restte. Neem het maar mee.
Neem alles mee.
Wat is er toch, Nihal?
Neem maar mee!
Alles is voor jou, neem maar mee!
Vergeet dit niet.
Hier, neem alles mee.
Wat doe je?
Nihal, schatje...
Je doet kinderachtig.
Wat moet ik zeggen.
Als je het belang hiervan inziet, zul je me bedanken.
Je zult wel zien.
Nihal, luister...
Ik breng alles terug.
Ik heb het niet echt bekeken.
Ik heb me bedacht.
Ik ga me hier niet mee bemoeien.
Om eerlijk te zijn, ik ben te lui.
Ik heb het al druk genoeg.
Dus doe zoals je wilt.
Ik vertrek morgen. Het is beslist.
Zeker tot het einde van de winter.
Het hotel is rustig. Hidayet is er.
Ik vertrek morgen naar Istanboel.
Nihal, alsjeblieft!
Ik vertrek. Wat wil je nog meer?
Je onbaatzuchtigheid ontroert me.
Weetje nog?
Je hebt me ooit gezegd dat als ik bepaalde dingen aan mijn gedrag zou veranderen...
je me alles zou vergeven.
Herinner je je dat?
Dat wil zeggen dat, voor jou, ik iets fout doe.
Ik zou dus willen dat je me rustig en in het kort...
zodat ik het kan begrijpen...
eindelijk zegt wat mijn fout is.
Ik ben te moe om te praten.
Later misschien.
Wat voor fout?
Wat heb ik je gedaan?
Ga je zeggen dat je jong en mooi bent en je leven wilt leiden?
Dat ik veel ouder ben en dat je me daarom haat?
Is dat mijn fout?
Ik dwong je niet met me te trouwen.
Ik heb nooit je vrijheid beknot.
Je leidt je eigen leven aan jouw kant van het huis.
Je hebt zelfs een comité opgericht.
Als je nog meer vrijheid wilt, neem maar.
Ik hou je niet tegen.
Ik meen het.
Als je wilt scheiden, zal ik je ook niet tegenhouden.
Dat wil ik helemaal niet.
Natuurlijk wilde ik met je trouwen.
Je fout is niet dat je ouder bent dan ik.
Ik wil niet vrij zijn om iemand anders lief te hebben.
Ik heb me altijd ouder dan jij gevoeld.
Maar je bent een ondraaglijke man.
Je bent egoďstisch, minachtend, cynisch.
Dat is je fout.
Dat is mogelijk. Misschien ben ik zo, dat weet ik niet.
Maar ik kan ten minste mijn fouten toegeven.
Ik heb nog nooit geweten dat jij je ongelijk toegaf.
Vergis ik me?
Als je de hele avond gaat zeuren...
ik heb niet meer de kracht om te antwoorden.
Ik wil helemaal niet zeuren.
Maar ik herhaal mijn vraag.
Ik wil het weten.
Wat is mijn fout?
Wat voor fout?
Wat heb ik je gedaan?
Ik geef toe:
Je bent een beschaafde...
eerlijke, rechtvaardige, integere man.
Dat is waar. Dat ontken ik niet.
Maar soms gebruik je die eigenschappen om anderen te verstikken...
te kleineren, te vernederen, te krenken.
Door jouw principes haat je de hele wereld.
Je verafschuwt gelovigen...
want geloven is voor jou een teken van ouderwetsheid en onwetendheid.
Je verafschuwt niet-gelovigen omdat ze geen geloof of ideaal hebben.
Je vindt oude mensen conservatief, bekrompen, niet in staat vrij te denken.
Jongeren zijn voor jou te ruimdenkend...
en cultuurbarbaren.
Je prijst voortdurend het algemeen belang...
maar je verdenkt iedereen ervan een oplichter te zijn...
en dus haat je de mensen.
Je haat praktisch iedereen.
Probeer eens een keer een standpunt te verdedigen...
waar je je niet goed bij voelt...
of een gevoel te tonen dat jou niet ten goede komt.
Dat is niet mogelijk.
Je hebt onze scheiding altijd kunnen beletten.
Misschien kwam mij dat goed uit.
Ik was te jong om weg te gaan.
Ik had er noch de moed noch het geld voor.
Of een plek om naartoe te gaan.
Maar jij, heb jij nooit wroeging gevoeld...
bij het zien van een jonge, trotse, gezonde vrouw...
die wegkwijnt in leegte, verveling en angst?
De eerste jaren was ik bang.
Nu schaam ik me.
Ik heb m'n beste jaren verspild.
Ik heb al m'n kwaliteiten verloren in m'n strijd tegen jou.
Ik ben hard, streng, bang en achterdochtig geworden.
Wat kan ik nog meer zeggen?
Ik weet niet of ik nog iets kan zeggen.
Onze wegen hebben zich gescheiden onder hetzelfde dak.
Elk z'n eigen weg.
We hadden een beter leven kunnen hebben.
Het is te laat.
Je zou het toch niet begrijpen.
Je moet opgegroeid zijn zoals ik, in een dorp zonder elektriciteit...
om het geluk te appreciëren van een mooi, warm interieur zoals dit hier...
naar de stem van je vrouw te luisteren...
ook al hoor je alleen maar dat ze haar afkeer uitschreeuwt.
We hebben een saaie jeugd gehad.
We hebben niet geleerd gelukkig te zijn.
Ook niet om gelukkig te maken, blijkbaar.
Maar zoals ik zei, we hadden geen slechte bedoelingen.
Onze voornemens waren goed, onze dromen waren onschuldig en echt.
We wilden gewoon een betere wereld.
Sorry, maar ik geloof je niet meer.
Ik heb dit al eens gehoord.
Je staat niet meer op het podium.
Iedereen heeft goede voornemens.
Maar zoals je zegt, de weg naar de hel ligt er vol mee.
Dal is allemaal geklets.
Ik kan jouw romantisch gezwets niet meer horen.
Als je zo begint te praten, dan weet ik dat je je zin wilt.
Maar ik weet niet wat je eigenlijk van mij wilt.
Dus ik vraag't je nog een keer:
ook al zie je mijn daden als een valstrik of een vrouwelijke gril...
laat me met rust
Want dat is mijn enige troost
Ik heb heel m'n jeugd tegen jou gevochten.
Dankzij dit werk geloofde ik weer in mezelf.
Ik kon m'n saaie leven hier een betekenis geven.
Een doel waar ik trots op ben.
Gun me dat ten minste.
Nihal, schat...
Je bent een goedmoedige, slimme, rationele vrouw.
Alles wat je zegt, klinkt heel zinnig.
Echt waar.
Maar...
een man idealiseren, er een god van maken...
en er vervolgens kwaad op zijn omdat hij geen god is...
dat is toch niet eerlijk?
Ik was graag de succesvolle acteur geweest waar je van droomde.
Maar dat ben ik niet.
Ik ben een gewone man.
Het ergste is, dat wil ik ook blijven.
Oké dan...
Ik vertrek morgenochtend. Ik kom pas tegen de lente terug,
maak je geen zorgen.
Maar voor ik vertrek, wil ik graag zelf een gift doen.
Doe maar, dat kan mij niet schelen.
De lijst ligt daar, geef wat je wilt.
Ik heb een anonieme gift gedaan.
Het geld ligt daar.
Oké?
Nihal, ik hoop dat alles goed komt.
Doe wat je wilt.
Vergeet niet dat ik er ben als je hulp nodig hebt.
Maar pas op met die leraar.
Hij lijkt me 'n achterbakse manipulator.
Zo iemand voel ik van ver aankomen.
Ik raad je aan te werken met mensen meteen geweten, principes...
en een gevoel voor moraal.
Ooit ga je me begrijpen.
Geweten, moraal...
idealen, principes...
Het doel van het leven.
Die woorden zeg je altijd.
Je gebruikt en misbruikt ze om mensen te kwetsen...
en te kleineren.
Ik vind dat iemand die deze woorden gebruikt...
zelf verdacht is.
Ik ben moe.
Ik wil gaan slapen, als't mag.
Necla?
Vooruit.
Moeten we niet bellen om zeker te zijn?
Ik heb al gebeld.
De vluchten zijn geannuleerd, maar de treinen rijden.
Weet je het zeker'?
Ja, ik heb ze net gebeld.
De treinen rijden zonder problemen.
Maak u geen zorgen.
Oké.
Vooruit dan.
Hallo.
De trein naar Istanboel, rijdt die?
Ja, die komt eraan.
Geen vertraging?
Jawel, een half uur tot een uur.
Een halfuur, een uur vertraging? - Inderdaad.
Maar hij komt zeker'? - Ja, natuurlijk.
Oké, bedankt.
De trein heeft vertraging...
Dat heb ik gehoord.
Uw bagage staat daar.
Ik zal misschien teruggaan naar het hotel.
Als ze me nodig hebben...
Zal ik weggaan of blijven? - Wat?
Als ze me nodig hebben in het hotel...
Zal ik gaan of hier blijven?
Blijf maar.
Kunt u wat opschuiven?
Het tocht aan de deur.
We zijn samen.
Kunt u wat opschuiven?
U kunt daar toch gaan zitten.
En de weg om naar Suavi te gaan?
Naar zijn boerderij? - Ja.
Dat is ver, M. Aydin.
Dat vroeg ik niet.
Is die weg berijdbaar'? - Nee, M. Aydin.
Dan zou u door't dorp moeten gaan en dat kan niet.
Goed, dan gaan we.
Wat een verrassing!
We passeerden hier, ik kom je een bezoek brengen.
Goed idee.
Kom binnen, daar is het beter.
Kom binnen. - Dank u.
Hierlangs. Ga zitten, verwarm u.
Dank u.
Ik verwachtte Levent.
Ik dacht dat hij het was.
Maar met hem weet je het nooit.
Hij kan ook niet komen.
We zien elkaar elke zaterdagnamiddag.
Zondagochtend gaan we jagen.
Twee oude vrijgezellen.
We steunen elkaar.
Suavi, mag ik mijn been hier leggen? - Natuurlijk.
Ik heb kramp. Leg het wat hoger.
Je woont hier mooi.
Mooi, warm, comfortabele banken...
Je hebt het vast koud.
Ik heb iets voor jou.
Eén slok en de kou is vergeten.
Zeg maar wat je ervan vindt.
Dat nemen we mee tijdens de jacht.
We gieten wat in onze?essen.
De kou is niks om te lachen.
De leraar is jong, sterk als een rund.
Maar ik heb brandstof nodig.
Ik denk dat ik ga passen.
Ik ben het niet gewend.
Heb je wat Kruidenthee?
Dat drink je thuis maar. Hier ben ik de baas.
Oké dan. Bedankt.
Dat is m'n nieuwe zonde.
Dat verdienen we, op onze leeftijd.
Ik heb het al warmer.
Dank je.
Die kachel verwarmt goed.
Ik verwarm niet het hele huis.
Sinds de dood van m'n vrouw heb ik kamers afgesloten als opslagruimte.
Ik heb de kachel hier gezet.
Dit is mijn schuilplaats waar ik me kom nestelen.
En ik bespaar er ook geld mee.
Trouwens, wat heb je gedaan met de brief?
Welke brief?
Die je aan Nihal en mij hebt voorgelezen.
Het meisje uit Garip dat hulp vroeg.
Ik heb niks gedaan.
Daar is onze leraar!
M. Aydin, goed om u terug te zien!
Dank je, Levent.
Blijf zitten.
Mijn been is wat stijf.
Zolang het dat maar is...
Hallo.
We waren in de buurt, dus we springen even binnen.
Heel goed.
Zijn de wegen moeilijk berijdbaar? - Verschrikkelijk.
Het was moeilijk om hier te komen.
M. Aydin, ik ga buiten wachten. - Oké.
Hidayet... - Ja, M. Aydin.
Luister.
Excuseer.
Luister, zeg thuis tegen niemand dat ik hier ben.
Natuurlijk niet.
Wat moet ik dan zeggen?
Niets.
En als ze het vragen?
Verzin maar iets. Niemand hoeft te weten dat ik niet vertrokken ben.
Oké. - Ik reken op jou.
Ik was heel blij u onlangs te kunnen ontmoeten...
maar u was plots verdwenen.
Bedankt. Ja, er was iets tussengekomen.
Ik kon niet blijven.
Vandaag heb ik meer geluk.
Alsjeblieft. - Dank je.
Drink maar, daar ga je helder van denken.
Hallo? Alles goed?
Luister.
Zeg niets tegen Mevr. Nihal of iemand anders...
maar we zitten in de boerderij van Suavi.
Hij is niet vertrokken.
Hij heeft zich bedacht.
Weet ik veel.
Wil jij't hem vragen?
Waarom zou ik liegen tegen jou?
Ben je gek?
Wat zeg je?
Begin niet opnieuw, Fatma.
Ik sta hier te bevriezen.
Ben je gek of zo?
Komaan...
Toen ik klein was, speelde ik hierin de tuin.
Ik dacht dat dit leven met m'n ouders eeuwig zou duren.
Waar is dal allemaal naartoe?
Sinds wanneer is dit huis zo leeg?
Wanneer is die kleine jongen...
een eenzame, oude dronkaard geworden?
Ik ben getrouwd.
Ik heb een kind.
Waar zijn ze?
Mijn vrouw in het graf, mijn dochter mijlenver van hier.
Wat ik wil zeggen is dit:
omdat er dingen zijn die je niet kunt veranderen...
moetje wat meegaand zijn.
De mensen niet veroordelen.
De dingen aanvaarden zoals ze zijn.
Het is hier warm, hč?
Mag er een raam open?
Ja, doe het raam maar open.
Gaan wij ook daar zitten, Levent? - Oké.
Ga maar, ik ga iets halen. - Oké.
Het is warm, ik heb gedronken...
Ik voel me wat suf.
Ik had niet mogen drinken.
Te laat.
Hoe oud ben jij, Levent?
35.
Dat zou je niet zeggen. - Toch wel.
Familie?
Mijn familie woont in Yozgat.
Mijn moeder en mijn oudere zus.
Je bent niet getrouwd?
Laten we zeggen dat dat het lot is. Het is niet gebeurd.
Ik ben de juiste niet tegengekomen.
En ik heb niet genoeg geld.
Ik heb geen haast
Om hier te leven is je loon toch ruim voldoende.
Dat is waar.
Maar ik stuur de helft naar m'n moeder.
Zij spaan voor mijn zus.
Zij moet als eerste trouwen.
Voor mij, dat zien we later wel.
Hoelang ben je al hier?
Dit is mijn vierde jaar.
Van plan om te blijven?
Je raakt gehecht aan een plek.
En er is ook het project met Nihal.
Dat wil ik afwerken.
Dat is geen probleem.
Er is altijd iemand om je te vervangen.
Natuurlijk, u hebt gelijk.
Ik stotterde toen ik klein was. - Is dat zo?
Ik heb heel mijn kindertijd gezwegen.
Daarom praat ik nu te veel.
Dus sorry als ik te veel praat.
Dan moet u dat zeggen.
Nee, praat zoveel als je wilt.
Dat heb je verdiend.
Trouwens, ik luister liever.
Ik heb u gewaarschuwd.
Gepofte kastanjes!
Zonde om ze niet te proeven.
De kastanjeman is hier.
Hij trakteert op gepelde kastanjes.
Ja?
Goedenavond.
Sorry dat ik u stoor.
Ik kom voor Hamdi hodja.
Is hij thuis?
Een ogenblik.
Mevr. Nihal?
Welkom.
Dank u.
Sorry, ik was binnen, ik kon niet...
Wat kan ik voor u doen?
Ik wil me verontschuldigen dat ik zo laat kom.
Geen probleem.
Kom binnen.
Is het niet te laat?
Nee, helemaal niet.
Kom binnen. - Dank u.
Blijf niet in de kou staan. - Dank u.
U kunt naast de kachel gaan zitten.
Hier is goed, bedankt.
Het is koud bij de deur.
Hou uw schoenen aan.
Bedankt. Ik ga niet lang blijven.
Zoals u wilt.
Alles goed met u, Mevr. Nihal?
Excuseer, maar om u alleen te zien...
Ik wilde weten hoe het met Ilyas was.
Hij heeft ons onlangs laten schrikken.
We hebben wel van hem gehoord, maar ik wilde toch op bezoek komen.
Met Ilyas gaat het veel beter.
Hij heeft geen koorts meer.
Het gaat goed met hem.
We zijn bang geweest, maar gisteren heeft hij z'n ogen geopend.
Hij verveelt zich thuis en hij mist de school.
Maar het gaat goed met hem.
Het is niet gemakkelijk.
Ik was ongerust toen ik hoorde dat het een longontsteking was.
Maar z'n moeder heeft hem goed verzorgd.
Hij heeft z'n medicijnen genomen en hij is genezen, de flinke jongen.
Inderdaad.
Dank u.
Is M. Aydin niet bij u?
Nee, ik ben alleen gekomen.
Ach zo. Welkom.
U hebt het vast koud. Het vriest.
Ik geef u wat thee... Sevda!
Ik ga in de keuken kijken.
Dat hoeft niet.
Het is geen moeite.
Huiswerk aan het maken?
Hé?
Ja.
Welk vak? - Wiskunde.
Doe je graag wiskunde? - Ja.
Wat wil je later worden? Ingenieur'?
Nee.
Wat dan? Politieagent.
Waarom?
Goedenavond, mevrouw.
Goedenavond. Wie bent u?
Mama, dat is Mevr. Nihal, de vrouw van de huisbaas.
Brengt ze de tv terug?
Nee, mama. Ze komt voor iets anders.
Kom, mama.
Ik keek naar de imam. Ik wil mijn tv.
Daarom is Mevr. Nihal niet hier.
Ze komt Ilyas bezoeken.
Doen je knieën pijn? - Ja.
Je moet ze bedekken. - Dat wil ik niet.
Je brengt me niet naar de dokter.
Breng ons niet in verlegenheid waar Mevr. Nihal bij is, mama.
Je wilde niet gaan. - Er was te veel volk.
Ik wil er niet naartoe gaan. Ik wil een privédokter.
Alsjeblieft zeg...
Ik heb je een privédokter voorgesteld.
Onze neef Samet...
Je weet toch wat z'n moeder heeft gedaan?
Maar dat is zijn moeder. Hij is de dokter.
De dokter moet naar hier komen. - Oké, ik zal er een laten komen.
Hij zal mijn moeder thuis komen verzorgen.
Sevda, geef me mijn gebedskralen. - Het spijt me.
Geen probleem.
Als we jong zijn, leren ze ons respect, en later medelijden.
God zegene onze ouderen.
Jong weet men niet, oud kan men niet...
Ik wil u niet lang ophouden.
Ik zou met u willen praten.
Doe maar.
Onder vier ogen als het kan.
Natuurlijk, waarom niet?
We kunnen naar hiernaast gaan, maar daar kan het koud zijn.
Dat is niet erg.
Oké dan. Sevda, leg wat hout in de haard.
Ik zal uw thee meenemen.
Dank u. - Graag gedaan.
Hoeveel kamers hebt u?
Vroeger waren er twee.
We hebben deze bijgebouwd.
Met de toestemming van uw betreurde schoonvader, M. Sami.
Nu hebben we drie kamers.
Dit is mijn kamer.
Hier is het kouder.
We hebben een open haard gebouwd. Voor als het heel koud wordt in de winter.
Dit jaar gelukkig niet. - Dat is waar.
M. Hamdi, ik zou u iets willen vragen.
Vraag maar.
Uw jongere broer, M. Ismail...
Mijn oudere broer...
Excuseer.
Wat doet hij zo al?
Hij heeft geen werk meer.
Hij heeft in de mijn gewerkt, in Tozlu.
Maar jammer genoeg heeft hij problemen gekregen.
Hij heeft zes maanden in de cel gezeten.
Sindsdien is hij werkloos.
Als ik mag vragen... Waarom heeft hij in de cel gezeten?
Wat heeft hij gedaan?
Dit is echt gęnant voor mij.
Ik wil niet dat u ons zo ziet.
Maar ik ga niets verbergen wat God al weet.
Het gerucht doet toch de ronde.
Enkele kwajongens hebben zijn vrouw Sevda lastiggevallen.
We zijn dat pas later te weten gekomen.
Op een nacht is Ismail met veel lawaai opgestaan.
Hij liep achter enkele jongens op straat.
Ik durf't haast niet zeggen...
Ze kwamen het ondergoed van Sevda op de waslijn stelen.
Hij heeft ze niet te pakken gekregen.
Hij heeft Sevda toen de schuld gegeven.
De arme vrouw was zich er zelfs niet van bewust
De volgende dag op de markt hebben die kwajongens Ismail uitgelachen.
Ismail heeft z'n mes bovengehaald en heeft een van hen verwond.
Zes maanden heeft hij gekregen.
Hij is altijd wat bruut geweest
Niet iemand die je kunt benaderen.
Sinds de gevangenisstraf is hij nog wantrouwiger en gewelddadiger.
Hij praat met niemand in het dorp.
Hij is ontslagen.
Hij sluit zich op en is begonnen met drinken.
Maar niet thuis.
Hij heeft nu geen werk.
We hebben de operatie en de schade van de jongen moeten betalen.
We hebben veel schulden.
En we hebben alleen mijn loon, dus het is niet gemakkelijk.
We hebben de huur niet kunnen betalen.
Ik snap M. Aydin wel.
We hebben hem problemen bezorgd met al die achterstallige betalingen.
Maar ik hoop een tweede baan te vinden.
Ik begrijp het.
Ik hoop dat het in orde komt.
Mijn bezoek heeft daar eigenlijk mee te maken.
Ik wil u niet ophouden, het is laat.
Dat is voor u.
Wat is dat?
Doe open.
Wat is dat?
Begrijp me niet verkeerd.
Ik wil u dit geld geven.
Neem het aan, alstublieft.
Ja, maar ik begrijp het niet. Waarom dit geld?
Waarom geeft u dat aan ons?
Maakt u zich geen zorgen.
Ik wil er niets voor terug, u hoeft het ook niet terug te betalen.
Beschouw het als een Vriendendienst
Het spijt me, Mevr. Nihal.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Dat is veel geld.
Hoe kan ik dit aannemen?
Dat is bijna genoeg om een huis te kopen.
Wat gaan de mensen zeggen?
M. Hamdi...
Niemand komt dit te weten.
Dit blijft tussen u en mij.
Welkom.
Dank u.
Sorry dat ik u zo laat stoor.
Geen probleem.
Ismail, dit is Mevr. Nihal, de vrouw van M. Aydin.
Ik weet het, ze hebben het gezegd.
Wat is dit?
Ga zitten.
Kom.
Mevr. Nihal maakte zich zorgen om Ilyas.
Ze is hem komen bezoeken.
Daarom is ze hier.
En dat?
Mevr. Nihal heeft dat geld voor ons bij.
Heel vriendelijk van haar.
Waarom?
Begrijp me niet verkeerd.
Er is geen reden.
Ik dacht dat u het nodig zou hebben.
U kunt uw zaken afhandelen.
Wat zegt M. Aydin hiervan?
Hij weet hier niks van.
En dat moet zo blijven.
Goed.
Maar al dat geld...
is dat niet te veel?
Waarop is dat gebaseerd?
Waarom dacht u dat we zo veel geld nodig hadden?
Ik heb niks gedacht.
Excuseer.
Het spijt me. Hij is wat verrast.
Ismail, moetje je niet wat opfrissen?
Nee, het gaat wel.
Dan haal ik een koffie voor jou.
Dat zal je goed doen.
Mevr. Nihal, ik zal u nog een thee brengen.
Deze is koud geworden.
Dat hoeft niet.
Toch wel.
Sevda...
Wel...
eens kijken...
of de rekening klopt.
Dat moet zijn voor...
Ilyas die zijn leven heeft geriskeerd om mijn gekrenkte trots te redden.
En dit...
is voor de zelfopoffering van Hamdi die zich knielend heeft verontschuldigd...
omdat hij vier monden te vullen heeft.
Dit is voor de dronkaard Ismail...
die zich heeft laten afrossen voor z'n zoon en zijn familie te schande maakt.
Maar er blijft nog wat over.
Dat is voor onze heldin die haar geweten sust...
door een aalmoes te geven aan hen die minder geluk hebben dan zij:
Mevr. Nihal.
Dus de rekening klopt.
U hebt goed geteld.
Dit is echt heel vriendelijk van u.
Maar u vergeet, mevrouw Nihal
dat u tegenover een dronkaard zit...
die uw vrijgevigheid niet kan appreciëren.
Wanneer ik dat zie, dan zie ik...
Dan zeg ik, zo is het leven niet, dat is een slecht toneelstuk.
Het is een kloteleven!
Dat is waar.
Heb ik gelijk? - Je hebt gelijk.
We moeten gaan staan.
Kaarsrecht gaan staan.
Meteen rechte rug.
En zeggen: 'Komaan, sla maar!
Sla maar als je wilt. '
Blijven staan, als echte mannen.
Niet toegeven, niet jammeren.
Recht!
Zo zijn we, M. Aydin.
Onze huidige morele waarden komen van religies...
die overal ter wereld worden verworpen en verloochend.
Als ik tegen die waarden ben, waarom baseer ik mijn leven er dan nog op?
In dat geval is mijn leven een schijnvertoning.
Ofwel moeten we de basis van die waarden versterken...
ofwel moeten we er nieuwe creëren.
Suavi, mijn vriend, we moeten ze creëren.
Het is goed als je ze kunt creëren.
Ja, maar luister...
We proberen zo goed mogelijk te leven, maar sommige mensen gunnen u dat niet...
en zoeken ruzie met u.
Wanneer je hun pad kruist, ontstaat er wrijving uiteraard.
Maar zij die sterk en vernieuwend zijn, zetten door en geven daar niet om.
Het conflict voedt hen, vreemd genoeg.
Ze zijn flexibel en accepteren het.
Het conflict opent hun geest en voedt hun creativiteit.
Ik zeg tegen mezelf...
dat ze zich niets aantrekken van de kritiek omdat ze moedig zijn.
Dat zouden wij ook moeten zijn.
Ze zouden tegen ons kunnen zeggen:
'Jullie drinken als een tempelier, jullie stoppen je vol...
en daarna willen jullie de school van de armen helpen. '
We moeten niet naar hen luisteren, we moeten voortgaan.
Tijdens de aardbeving zes jaar geleden bijvoorbeeld...
toen u het hotel niet openstelde voor de slachtoffers...
maar voor de hulpdiensten, om geld te verdienen...
Dat is wat sommigen kunnen denken.
Het is interessant, wat hij zegt.
Ze gaan u zelfs verwijten dat u rijk bent.
Dat kan.
Wacht even, alsjeblieft.
Wat heeft dat ermee te maken?
Hoe ben je daar opgekomen?
Het was een voorbeeld.
Wil je daar iets mee insinueren?
We hebben geen slachtoffers opgevangen, en daar hadden we onze redenen voor...
Het is gemakkelijk om insinuaties te maken zonder de achtergrond te kennen.
De honderden mensen uit het buitenland, waar moesten ze die zetten?
Waar moesten die logeren?
Al die mensen die bedolven zaten, wie zou die bevrijd hebben?
Ik heb toch niks gezegd.
Daar denkt niemand aan.
Het was een voorbeeld.
Dat verbaast me van jou, zo'n oordeel, Bulent.
Ik oordeel niet.
Dat is niet goed.
Ik heb me misschien verkeerd uitgedrukt.
Ik wilde zeggen...
Je hebt het verkeerd gezegd, Levent.
Niet waar.
Er zit waarheid in wat je zegt, maar je hebt het verkeerd uitgedrukt.
Ik zeg gewoon dat er zulke mensen zijn...
Wat heeft dat met mij te maken?
Ik zeg gewoon dat de mensen kunnen zeggen...
En nog iets... wacht...
Dat is gewoon wat ik zeg.
Ik doe al jarenlang...
schenkingen.
Daarover gaat het niet.
Gisteren nog heb ik een groot bedrag geschonken voor een geldinzameling.
En ik heb dat altijd anoniem en discreet gedaan.
Dat is waar. - Bravo.
Maar dat spreek ik niet tegen.
Hij heeft zich verkeerd uitgedrukt.
Moet ik dit soort toespelingen en sarcasme blijven dulden...
gewoon omdat we wat geld hebben?
Ik wilde gewoon zeggen:
er zijn zulke mensen en die kunnen de pot op!
Voor mij kunnen ze ook de pot op.
Maar het is onmogelijk te oordelen zonder de situatie te kennen.
Ik heb me verkeerd uitgedrukt.
Een beetje moraal en geweten, alstublieft!
Vooruit, jongen, zeg hem dat je je versproken hebt.
Dat heeft er niks mee te maken.
Dat is niet wat hij wilde zeggen.
Wat hebben moraal en geweten hiermee te maken?
Ik kan dit soort oordeel niet toestaan.
Als je hem persoonlijk aanvalt...
Luister, ik heb vijftien jaar geen woord gezegd.
Mijn mond gaat sneller dan mijn gedachten.
Ik had moeten zwijgen.
Moet ik me laten beschuldigen omdat ik geld heb?
Heb ik de wereld uitgevonden?
Zo werkt het systeem nu eenmaal!
God heeft het zo gemaakt.
Wat kan ik daaraan doen?
In de natuur is er ook geen rechtvaardigheid.
Hier is het niet anders.
Ik heb het over de mensen die...
Moet ik me schuldig voelen?
Ik wilde hetzelfde zeggen...
en u begint over moraal en geweten.
Ik heb me verkeerd uitgedrukt.
Hij wilde niet...
Hij bedoelde het niet slecht.
Je hebt je laten meeslepen, jongen.
Maar je hebt ook goede dingen gezegd.
Je moet eerst nadenken. - Dat is waar.
We kunnen niet...
Ik... laat maar.
We hebben goed gegeten en gedronken.
Ik ga slapen.
Ik heb al twee dagen niet geslapen.
Kom jongen, ik zal je een deken geven.
Dank u.
Deze dronkaard zal jullie niet meer lastigvallen.
Ik zal zwijgen, maar voor ik vertrek...
Dit is uw terrein, M. Aydin...
Ga je gang.
Ik ga Shakespeare citeren bij wijze van besluit.
'Geweten is een woord, bedacht door lafaards...
vooral bedoeld de sterke af te schrikken.
Dat onze sterke armen ons geweten zijn...
zwaarden onze wet. '
Goedenacht.
Wacht even.
Ik wil vanavond ook enkele woorden zeggen...
bij wijze van antwoord:
'Ons onafwendbaar lot is de desillusie in al onze handelingen.
Elke ochtend sta ik boordevol plannen op...
en ik dwaal de hele dag rond. '
Ziezo.
Je hebt je er weer goed doorheen geslagen.
Gaat het?
Het is niet erg.
Laat je maar gaan.
Het spijt me.
Het is niet erg.
Het spijt me.
Kijk wat een troep.
Het is niet erg, laat maar. Kom.
Het spijt me.
We gaan naar buiten.
Wat frisse lucht scheppen in de sneeuw, dat zal je goed doen.
Kom, kerel, kom.
Niet forceren.
Kom.
Het spijt me.
We gaan naar buiten.
Kom mee.
We gaan tot daar en dat is alles.
Hij moet licht zijn, hij zakt niet weg.
Stop, Hidayet. - Wat is er'?
Stop.
Ik ben bang dat we daarna niet meer kunnen vertrekken.
Rij wat achteruit. - Wat?
Rij achteruit.
Stop.
Wat is er, M. Aydin?
Niks. We gaan.
Fatma!
Nihal...
Ik ben niet weggegaan.
Ik kon het niet.
Ben ik oud of gek,
of een andere man geworden?
Kan me niet schelen wat jij denkt.
Ik weet het gewoon niet.
Maar die nieuwe man in mij houdt me tegen.
Jij jaagt me ook niet weg.
Ik weet nu dat niets me naar Istanboel roept.
Alles is me vreemd, zowel daar als ergens anders.
Ik wil dat je weet dat ik alleen jou heb.
Elke minuut, elk moment verlang ik naar jou.
Ik zal het nooit toegeven, daar ben ik te trots voor.
Ik weet dat het vreselijk, zelfs onmogelijk is voor mij...
om van jou te scheiden.
Net zoals ik weet dat jij niet meer van me houdt.
We kunnen het verleden niet terughalen.
Daar heb ik geen spijt van.
Neem mij als dienaar
als slaaf.
Laten we ons gezamenlijk leven voortzetten, zelfs op jouw manier.
Vergeef me.
'Geschiedenis van het Turkse theater'
Controle en bewerking: Goffini